Τουρκία

Σφιχτή πολιτική, συγκρατημένη ανάπτυξη, χαμηλότερος πληθωρισμός

Παράλληλα με την επιτάχυνση της αποπληθωριστικής διαδικασίας, η τουρκική οικονομία αναμένεται να ακολουθήσει μια πιο αργή αλλά πιο ισορροπημένη πορεία ανάπτυξης. Φέτος και έως το 2026, η συμβολή της ιδιωτικής κατανάλωσης (περίπου 55% του ΑΕΠ) στην ανάπτυξη θα παραμείνει περιορισμένη λόγω της διαρκώς αυστηρής νομισματικής πολιτικής. Η κεντρική τράπεζα αναμένεται να αρχίσει σταδιακά να μειώνει το επιτόκιο επαναγοράς μιας εβδομάδας (46%) τον Ιούλιο του 2025, ώστε να φτάσει στο 30% έως τα μέσα του 2026, σύμφωνα με την πορεία του αποπληθωρισμού. Ο πληθωρισμός θα συνεχίσει να ασκεί πίεση στους προϋπολογισμούς των νοικοκυριών, ιδίως μεταξύ των ατόμων των κατώτερων και μεσαίων εισοδηματικών κλιμάκων. Κατά συνέπεια, η συμβολή της ιδιωτικής κατανάλωσης στην ανάπτυξη θα βασίζεται κυρίως στην ομάδα των υψηλότερων εισοδημάτων. Από την πλευρά του κράτους, η αυστηρότερη δημοσιονομική πολιτική, που περιλαμβάνει περικοπές δαπανών (εξαιρουμένης της ανασυγκρότησης μετά τους δύο σεισμούς του 2023), θα μειώσει τη συμβολή του δημόσιου τομέα στην ανάπτυξη (περίπου 12% του ΑΕΠ). Οι ιδιωτικές επενδύσεις (περίπου 10% του ΑΕΠ), οι οποίες επίσης έχουν αποδυναμωθεί λόγω του αυξημένου χρηματοοικονομικού κόστους, αναμένεται να παρουσιάσουν σταδιακή βελτίωση από το δεύτερο εξάμηνο του 2025. Οι καθαρές εξαγωγές θα συνεχίσουν να αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα για την ανάπτυξη, αν και σε μικρότερο βαθμό, χάρη κυρίως στις χαμηλότερες παγκόσμιες τιμές της ενέργειας, στον περιορισμό των εισαγωγών χρυσού και στα υψηλότερα έσοδα από τον τουρισμό το 2026 (που εκτιμώνται σε 70 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, αύξηση 8% σε σχέση με το 2025). Η πορεία των εξαγωγών αγαθών θα επηρεαστεί από την ανάκαμψη της ζήτησης στην ΕΕ, ιδίως στη Γερμανία, καθώς και από την πορεία της αμερικανικής οικονομίας. Εάν οι παράγοντες αυτοί εξελιχθούν θετικά το 2026, θα μπορούσε να πυροδοτηθεί ανάκαμψη της βιομηχανικής παραγωγής, η οποία σημείωσε πενιχρή αύξηση 1,3% σε ετήσια βάση κατά την περίοδο Ιανουαρίου-Απριλίου 2025. Οι εξαγωγές της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας και του σχετικού τεχνολογικού λογισμικού θα βελτιώσουν σίγουρα το πρόσφατο προφίλ υψηλής ανάπτυξής τους.

Η τουρκική λίρα θα συνεχίσει να ανατιμάται σε πραγματικούς όρους το 2026, αν και με βραδύτερο ρυθμό, υποστηρίζοντας έτσι τη διαδικασία αποπληθωρισμού. Ο ετήσιος πληθωρισμός προβλέπεται να μειωθεί περαιτέρω σε σχεδόν 26% έως το τέλος του έτους. Ωστόσο, θα παραμείνει σημαντικά υψηλότερος από την πρόβλεψη της κεντρικής τράπεζας, που ανέρχεται στο 12%. Εκτός αν προκύψει απροσδόκητη διακύμανση της συναλλαγματικής ισοτιμίας, αυτό αναμένεται να οδηγήσει σε αποπληθωρισμό, επιβραδύνοντας την άνοδο των τιμών των εισαγόμενων βασικών αγαθών. Η άρση της αδράνειας των τιμών στον τομέα των υπηρεσιών και η βελτίωση των πληθωριστικών προσδοκιών θα στηρίξουν την τάση αυτή.

Μείωση του εξωτερικού ελλείμματος, συνέχιση της δημοσιονομικής εξυγίανσης

Το έλλειμμα στο ισοζύγιο εισοδημάτων που οφείλεται στην επαναπατρισμό εσόδων από ξένους επενδυτές, καθώς και το πλεόνασμα στο ισοζύγιο υπηρεσιών, θα συνεχιστούν το 2026. Η μείωση του εμπορικού ελλείμματος θα μειώσει εκ νέου το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών ως ποσοστό του ΑΕΠ. Τα έσοδα από τον τουρισμό και τις μεταφορές αναμένεται να συγκαταλέγονται μεταξύ των σημαντικότερων παραγόντων που συμβάλλουν στο πλεόνασμα των υπηρεσιών. Οι σχετικά χαμηλές παγκόσμιες τιμές ενέργειας θα συμβάλουν στη μείωση του κόστους των εισαγωγών, ενώ ο ρυθμός αύξησης των εξαγωγών θα εξαρτηθεί κυρίως από την ανάκαμψη των ευρωπαϊκών οικονομιών. Σε αυτό το πλαίσιο, υφίστανται δύο παράγοντες κινδύνου. Πρώτον, μια ενδεχόμενη μείωση του όγκου του παγκόσμιου εμπορίου, που θα προκληθεί από την απρόβλεπτη δασμολογική πολιτική της κυβέρνησης Τραμπ, θα μπορούσε να αποδυναμώσει τη ζήτηση για τουρκικά εξαγωγικά προϊόντα. Δεύτερον, οι περιφερειακές γεωπολιτικές εξελίξεις θα μπορούσαν να αναγκάσουν το κλείσιμο βασικών μεταφορικών οδών, οδηγώντας ενδεχομένως σε αύξηση των τιμών εισαγωγής των βασικών εμπορευμάτων. Το κλείσιμο σημαντικών οδών διαμετακόμισης (π.χ. το Στενό του Ορμούζ), για να μην αναφέρουμε τις ζημιές που θα προκληθούν στις εγκαταστάσεις παραγωγής πετρελαίου, θα οδηγούσε σε δραματική αύξηση των τιμών της ενέργειας.

Τον Ιούνιο του 2025, τα ακαθάριστα διεθνή αποθέματα της κεντρικής τράπεζας ανήλθαν σε 156 δισ. δολάρια ΗΠΑ (που αντιπροσωπεύουν περίπου το 85% του αποθέματος βραχυπρόθεσμου εξωτερικού χρέους, ή λίγο περισσότερο από το ήμισυ σε χρυσό) από 98,5 δισ. δολάρια ΗΠΑ τον Μάιο του 2023. Το 2024 και το 2025, η συγκράτηση της εγχώριας ζήτησης που προκλήθηκε από το επίσημο μηνιαίο ανώτατο όριο στην πιστωτική επέκταση (μεταξύ 1,5 και 2%) συνέβαλε στη μείωση του ελλείμματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών και αύξησε τα διεθνή αποθέματα της κεντρικής τράπεζας. Η αύξηση των αποθεματικών προκάλεσε μείωση του ασφαλίστρου κινδύνου – τα CDS 5 ετών σε δολάρια ΗΠΑ μειώθηκαν σε 285 μονάδες τον Ιούνιο του 2025 έναντι 888 μονάδων τον Ιούλιο του 2022. Αυτό ενίσχυσε την ικανότητα της χώρας να προσελκύει εισροές ξένου κεφαλαίου. Ωστόσο, η εξάρτηση από βραχυπρόθεσμες εισροές για τη στήριξη της αύξησης των αποθεματικών αποτελεί πρόκληση για την κεντρική τράπεζα όσον αφορά τη διατήρηση της σταθερότητας της τουρκικής λίρας ενόψει πιθανών εξωτερικών και εσωτερικών πιέσεων.

Η δημοσιονομική εξυγίανση θα συνεχίσει να βασίζεται στη μείωση των δαπανών, κυρίως όσον αφορά τις διακριτικές δαπάνες (π.χ. λειτουργικά έξοδα, στήριξη τοπικών έργων κ.λπ.). Η επιβράδυνση του πληθωρισμού θα διευκολύνει την επιβράδυνση της αύξησης των δαπανών προσωπικού, οι οποίες αποτελούν το 30% του συνόλου. Ωστόσο, οι πληρωμές τόκων, οι οποίες αυξήθηκαν κατά 75% κατά την περίοδο Ιανουαρίου-Μαΐου 2025 σε σύγκριση με το επίπεδο του προηγούμενου έτους, αναμένεται να παραμείνουν υψηλές. Λόγω της αύξησης του πληθωρισμού και της σύσφιξης της νομισματικής πολιτικής, το μέσο κόστος του εγχώριου δανεισμού αυξήθηκε στο 47% τον Μάιο του 2025, σε σύγκριση με το 35% τον Μάιο του 2024.

Οι περιφερειακές γεωπολιτικές εντάσεις θα αποτελέσουν καθοριστικό παράγοντα στην εξωτερική πολιτική

Η Τουρκία διαθέτει προεδρικό σύστημα, το οποίο θεσπίστηκε με δημοψήφισμα το 2017. Οι εκτελεστικές εξουσίες και τα καθήκοντα ασκούνται και εκπληρώνονται από τον Πρόεδρο. Στις γενικές εκλογές του 2023 νίκησε ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AK Parti). Το εσωτερικό πολιτικό τοπίο αναμένεται να παραμείνει σχετικά σταθερό.

Η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας καθοδηγείται κυρίως από οικονομικά κριτήρια τα τελευταία χρόνια. Οι γεωπολιτικές εντάσεις, ιδίως στη Μέση Ανατολή, αναμένεται να διαδραματίσουν σημαντικότερο ρόλο από το 2025. Η χώρα αναμένεται να προχωρήσει με προσοχή, προκειμένου να αποφύγει να εμπλακεί στις συγκρούσεις. Αν και δεν εμπλέκεται στη σύγκρουση μεταξύ του Ιράν, του Ισραήλ και των ΗΠΑ, η Τουρκία αντιμετωπίζει ωστόσο σημαντικούς κινδύνους. Ενώ η Άγκυρα διατηρεί διπλωματικές και εμπορικές σχέσεις με την Τεχεράνη, μια ευρύτερη σύγκρουση θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει τα νοτιοανατολικά σύνορα της Τουρκίας, λόγω της παρουσίας ομάδων που υποστηρίζονται από το Ιράν στο Ιράκ και τη Συρία. Η Τουρκία ενδέχεται επίσης να χρειαστεί να αντιμετωπίσει εκ νέου εισροές προσφύγων από γειτονικές χώρες. Η Τουρκία θα συνεχίσει να διαδραματίζει ρόλο κεντρικού διπλωματικού μεσολαβητή, όπως συμβαίνει με τις εν εξελίξει συνομιλίες μεταξύ της Αιθιοπίας και της Σομαλίας, καθώς και με τις διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ουκρανίας και της Ρωσίας.

Η Τουρκία έχει επεκτείνει την παρουσία της στην Αφρική, επενδύοντας σε υποδομές, ενέργεια και τηλεπικοινωνίες. Έχει δημιουργήσει ισχυρούς οικονομικούς δεσμούς με αφρικανικές χώρες, τοποθετώντας τον εαυτό της ως κρίσιμο εταίρο: το εμπόριο μεταξύ Αφρικής και Τουρκίας αυξήθηκε από 5 δισεκατομμύρια δολάρια το 2003 σε 33 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024. Η Τουρκία, αν και είναι μέλος του ΝΑΤΟ, επιδιώκει να διατηρήσει ένα βαθμό στρατηγικής αυτονομίας, όπως φαίνεται στη Συρία, τη Λιβύη και τον Καύκασο. Οι σχέσεις της με την ΕΕ εξακολουθούν να είναι περίπλοκες – στο τραπέζι βρίσκονται οι παγωμένες ενταξιακές διαπραγματεύσεις, το Κυπριακό ζήτημα και οι εντάσεις με την Ελλάδα – αν και οι δύο πλευρές παραμένουν δεμένες από τα κοινά τους συμφέροντα.

Πληρωμές

Τα παραδοσιακά πιστωτικά μέσα πληρωμής εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ευρέως στην εγχώρια αγορά της Τουρκίας, καθώς συχνά λειτουργούν ως διαπραγματεύσιμα μέσα. Αυτό ισχύει για τα γραμμάτια, μια λύση που χρησιμοποιείται συχνά από τις ΜΜΕ για εμπορικές συναλλαγές. Ομοίως, οι μεταχρονολογημένες επιταγές λειτουργούν τόσο ως τίτλος πληρωμής όσο και ως πιστωτικό μέσο. Οι επιταγές κυκλοφορούν στην εγχώρια αγορά ως διαπραγματεύσιμα μέσα μέχρι την ημερομηνία λήξης τους. Μια τροπολογία, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 15 Ιουλίου 2016, επιβάλλει ποινικό πρόστιμο στον υπεύθυνο για «ακάλυπτη επιταγή». Εάν το πρόστιμο δεν καταβληθεί, το ποινικό μέτρο μπορεί να μετατραπεί σε ποινή φυλάκισης έως και 1.500 ημερών. Σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν πραγματοποιείται ούτε διακανονισμός ούτε προπληρωμή. Επιπλέον, στον εκδότη μιας ακάλυπτης επιταγής επιβάλλεται στη συνέχεια απαγόρευση έκδοσης επιταγών ή ανοίγματος λογαριασμών επιταγών. Μετά την εξόφληση του ποσού της επιταγής ή μετά την παρέλευση δέκα ετών από τη δικαστική απόφαση, η απαγόρευση αίρεται. Παρότι οι τράπεζες υποχρεούνται πλέον να επιδεικνύουν μεγαλύτερη επαγρύπνηση όσον αφορά τα προφίλ των πελατών τους, ο νόμος περί επιταγών, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ τον Δεκέμβριο του 2009, προβλέπει βαριές οικονομικές κυρώσεις, οι οποίες επιβάλλονται στον εκδότη της επιταγής σε περιπτώσεις μη πληρωμής.

Το ηλεκτρονικό δίκτυο SWIFT είναι ευρέως διαδεδομένο στους τραπεζικούς κύκλους της Τουρκίας και αποτελεί το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο μέσο για τις διεθνείς πληρωμές.

Είσπραξη οφειλών

ΦΑΣΗ ΕΞΩΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

Οι εξωδικαστικές διαδικασίες, οι οποίες περιλαμβάνουν την αποστολή επίσημης ειδοποίησης πληρωμής, ακολουθούμενη από επανειλημμένες τηλεφωνικές κλήσεις, παραμένουν μια σχετικά αποτελεσματική μέθοδος. Οι επιτόπιες επισκέψεις μπορούν επίσης να ανοίξουν το δρόμο για την αποκατάσταση της επικοινωνίας μεταξύ προμηθευτών και πελατών, ενισχύοντας έτσι τις πιθανότητες ολοκλήρωσης επιτυχημένων διαπραγματεύσεων. Ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας ορίζει ρητά ότι ο δικαστής μπορεί, ανά πάσα στιγμή κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας, να ενθαρρύνει τον εξωδικαστικό διακανονισμό της διαφοράς, υπό την προϋπόθεση ότι αυτός προκύπτει από πραγματική βούληση των μερών να επιδιώξουν εξωδικαστικό διακανονισμό μέσω διαπραγματευτικής συμφωνίας.

Ο νόμος περί διαμεσολάβησης σε αστικές διαφορές ορίζει ότι η διαμεσολάβηση εφαρμόζεται μόνο για την επίλυση ιδιωτικοδικαίων διαφορών που προκύπτουν από πράξεις ή συναλλαγές των ενδιαφερομένων μερών τα οποία έχουν την ικανότητα να επιλύσουν τέτοιες διαφορές. Τα μέρη είναι ελεύθερα να προσφύγουν σε διαμεσολαβητή ανά πάσα στιγμή, προκειμένου να συνεχίσουν, να ολοκληρώσουν ή να εγκαταλείψουν τη διαδικασία.

Ανάλογα με τη φερεγγυότητα του οφειλέτη, οι όροι της συναλλαγής μπορούν να κυμαίνονται από την πλήρη εξόφληση έως την αποπληρωμή σε δόσεις ή τη μερική πληρωμή ως τελικό διακανονισμό. Ελλείψει εθελοντικού διακανονισμού, η απειλή υποβολής αίτησης πτώχευσης (iflâs) αποτελεί συχνά χρησιμοποιούμενη τακτική για να προκληθεί αντίδραση από τον οφειλέτη και να τον ωθηθεί στην εξόφληση των καθυστερούμενων οφειλών.

Δικαστικές διαδικασίες

Διαδικασία εκτέλεσης οφειλών – μέσω διοικητικού οργάνου

 Τα διαπραγματεύσιμα μέσα, όπως συναλλαγματικές, γραμμάτια και επιταγές, επιτρέπουν στους πιστωτές (χωρίς να απαιτείται προηγούμενη δικαστική απόφαση) να απευθύνονται απευθείας στην υπηρεσία εκτέλεσης (Icra Dairesi) για την επίδοση στον οφειλέτη διαταγής πληρωμής. Στη συνέχεια, μπορούν, εάν κριθεί απαραίτητο, να προχωρήσουν στην κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη. Η κατάσχεση είναι μια διαδικασία που ξεκινά με την υποβολή εντολής πληρωμής, η οποία στη συνέχεια επιδίδεται στον οφειλέτη. Εάν δεν υπάρχουν ενστάσεις κατά της εντολής, τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη ρευστοποιούνται για την κάλυψη των απαιτήσεων. Εάν η εντολή δεν γίνει αποδεκτή από τον οφειλέτη, αυτός έχει τη δυνατότητα να ζητήσει από τον πιστωτή να αποδείξει την απαίτηση ενώπιον του δικαστηρίου. Ο οφειλέτης έχει προθεσμία δέκα ημερών για να εξοφλήσει τις εν λόγω οφειλές ή πέντε ημέρες για να προσφύγει στο δικαστήριο εκτελέσεως και να αντιταχθεί στην πληρωμή, επικαλούμενος, για παράδειγμα, ότι η υπογραφή στο έγγραφο δεν είναι δική του ή ότι το χρέος δεν υφίσταται πλέον.

Εάν ο πιστωτής αποφασίσει να επιδώσει στον οφειλέτη διαταγή πληρωμής, παρά το γεγονός ότι δεν κατέχει διαπραγματεύσιμα έγγραφα, όπως συναλλαγματικές, γραμμάτια και επιταγές, ο οφειλέτης μπορεί να αντιταχθεί στη διαταγή πληρωμής εντός 7 ημερών από την παραλαβή της. Η εν λόγω ένσταση αναστέλλει τη διαδικασία εκτέλεσης έως ότου ο πιστωτής ασκήσει και κερδίσει αγωγή ακύρωσης της ένστασης σχετικά με την απαίτησή του. Με τον κανονισμό που τέθηκε σε ισχύ την 1.1.2019, η προσφυγή σε διαμεσολαβητή κατέστη προϋπόθεση για τις υποθέσεις που ασκούνται κατά απαιτήσεων πληρωμής συγκεκριμένου χρηματικού ποσού και αποζημίωσης. Επομένως, προκειμένου ο πιστωτής να ασκήσει αγωγή ακύρωσης της ένστασης για να επαναλάβει τη διαδικασία εκτέλεσης, πρέπει πρώτα να προσφύγει στον διαμεσολαβητή.

Εάν η ένσταση κριθεί καταχρηστική, ο οφειλέτης υπόκειται σε βαριές κυρώσεις.

Δικαστική διαδικασία – εξέταση από το δικαστήριο

Εάν αποτύχουν οι προδικαστικές διαδικασίες για την είσπραξη της οφειλής από τον συνεργάτη/προμηθευτή, μπορεί να ασκηθεί αγωγή κατά του οφειλέτη ενώπιον των εμπορικών δικαστηρίων. Το εμπορικό δικαστήριο (asliye ticaret mahkemeleri), το οποίο αποτελεί εξειδικευμένο τμήμα του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, είναι αρμόδιο για την εκδίκαση εμπορικών διαφορών και διαδικασιών αφερεγγυότητας. Σε περιπτώσεις όπου αμφισβητείται η εγκυρότητα της αξίωσης, η μόνη δυνατότητα είναι η κίνηση τακτικής διαδικασίας, μέσω κλήτευσης, για την εμφάνιση ενώπιον του δικαστηρίου.

Εάν η Τουρκία δεν έχει υπογράψει διμερή συνθήκη ή συνθήκη αμοιβαιότητας με τη χώρα του ενάγοντος, ο ενάγων υποχρεούται να καταθέσει εγγυητική επιστολή (judicatum solvi) στο αρμόδιο τοπικό δικαστήριο. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί περίπου στο 15% της απαίτησης. Το ίδιο ισχύει και για τους Τούρκους αιτούντες που δεν έχουν μόνιμη κατοικία στην Τουρκία. Στο τέλος της δικαστικής διαδικασίας, η εγγύηση επιστρέφεται στον πιστωτή από το δικαστήριο.

Ο ενάγων υποχρεούται επίσης να καταβάλει το ένα τέταρτο των δικαστικών εξόδων, τα οποία είναι ανάλογα με το ποσό της αξίωσης, κατά την έναρξη της διαδικασίας. Επιπλέον, πρέπει να προσκομιστούν στο δικαστήριο συμβολαιογραφικά έγγραφα.

Η τακτική διαδικασία οργανώνεται σε τρεις φάσεις. Η πρώτη περιλαμβάνει τις δηλώσεις θέσης κάθε διαδίκου (αίτηση και αντίκρουση). Στη δεύτερη και μακρύτερη φάση, το δικαστήριο διερευνά την υπόθεση και εξετάζει τη συνάφεια των προσκομιζόμενων αποδεικτικών στοιχείων, προκειμένου να διαπιστώσει εάν πρόκειται για αποδεικτικά στοιχεία αποδεικτικά ή διακριτικά. Τέλος, κατά την κύρια ακροαματική διαδικασία, η οποία αποτελεί την τρίτη φάση, το δικαστήριο ακούει τα δύο μέρη και τους δικηγόρους τους πριν εκδώσει την απόφασή του.

0

Εκτέλεση δικαστικής απόφασης

Κάθε δικαστική απόφαση μπορεί να εκτελεστεί μέσω των γραφείων/υπαλλήλων εκτέλεσης και πτώχευσης, εάν το πρόσωπο κατά του οποίου εκδόθηκε η απόφαση δεν εκτελέσει την απόφαση οικειοθελώς και εμπρόθεσμα. Η εκτέλεση διαφέρει ελαφρώς ανάλογα με το είδος της οφειλής, αλλά γενικά μοιάζει με τη Διαδικασία Εκτέλεσης Οφειλών. Ωστόσο, σε αντίθεση με τη Διαδικασία Εκτέλεσης Οφειλών, η ένσταση κατά της εκτέλεσης μιας δικαστικής απόφασης αποτελεί εξαιρετική περίπτωση.

Διαδικασίες αφερεγγυότητας

ΣΥΜΦΩΝΙΑ

Ο οφειλέτης που υπόκειται σε πτώχευση μπορεί να υποβάλει αίτηση για πρόταση συμφωνίας συνδιακανονισμού (konkordato projesi). Εάν η πρόταση κριθεί βιώσιμη από το εμπορικό δικαστήριο, το δικαστήριο επιβάλλει μορατόριουμ και διορίζει έναν επίτροπο συνδιακανονισμού (konkordato komiseri) για να εξετάσει τις υποθέσεις του οφειλέτη. Η πιο συνηθισμένη μορφή πρότασης είναι η ολική ή μερική αποπληρωμή σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Ωστόσο, μια πρόταση μπορεί επίσης να λάβει τη μορφή εκχώρησης του συνόλου ή μέρους των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη προς ικανοποίηση των απαιτήσεων των πιστωτών. Εάν η πρόταση δεν εγκριθεί, μπορεί να εκδοθεί διάταξη πτώχευσης.

ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ

Ο οφειλέτης θα διαθέσει μέρος ή το σύνολο των περιουσιακών του στοιχείων προς όφελος των πιστωτών του, θα προτείνει την πώληση (ή τη μεταβίβαση σε τρίτους) των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων και τη διανομή των εσόδων από την πώληση στους πιστωτές. Ο οφειλέτης που επιθυμεί να προβεί σε αναδιάρθρωση (ή ο πιστωτής που έχει το δικαίωμα να κινήσει διαδικασία πτώχευσης) μπορεί να υποβάλει αίτηση στο αρμόδιο δικαστήριο εκτελέσεως με σχέδιο αναδιοργάνωσης. Εάν το δικαστήριο εκτελέσεως κρίνει ότι το σχέδιο έχει πιθανότητες επιτυχίας, θα διατάξει τη σύγκληση συνέλευσης των πιστωτών προκειμένου να αποφασίσουν εάν αποδέχονται το σχέδιο αναδιοργάνωσης. Εάν εγκριθεί, το σχέδιο θα υποβληθεί στη συνέχεια στο δικαστήριο προς έγκριση. Εάν το δικαστήριο κρίνει ότι η αναδιοργάνωση θα είναι πιο επικερδής από την πτώχευση, θα εγκρίνει το σχέδιο.

ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ

Μια οφειλέτρια εταιρεία που αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες ή άμεσο κίνδυνο αφερεγγυότητας έχει το δικαίωμα να υποβάλει αίτηση στο εμπορικό δικαστήριο για την έγκριση ενός σχεδίου αναδιάρθρωσης που έχει προηγουμένως εγκριθεί από την απαιτούμενη πλειοψηφία των πιστωτών που επηρεάζονται από αυτό (πιστωτές με μειωμένες απαιτήσεις).

Οι νέες διατάξεις του ΚΠΠ (Κώδικας Εκτέλεσης και Πτώχευσης) ενθαρρύνουν τον οφειλέτη και τους πιστωτές του να καταλήξουν σε εθελοντική συμφωνία για την αποκατάσταση της προβληματικής αλλά ακόμη βιώσιμης επιχείρησης. Το περιεχόμενο της πρότασης τίθεται σε ισχύ μετά την αποδοχή της από τους πιστωτές και την έγκριση του δικαστηρίου. Ωστόσο, οι πιστωτές έχουν το δικαίωμα να προσφύγουν στο δικαστήριο για την παροχή ένδικης προστασίας, εάν ο οφειλέτης δεν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του βάσει του σχεδίου. Το δικαστήριο έχει το δικαίωμα να κηρύξει τον οφειλέτη σε πτώχευση σε περίπτωση μη συμμόρφωσης. Η αναδιάρθρωση είναι διαθέσιμη μόνο για εταιρείες και συνεταιρισμούς, με εξαίρεση τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες.

ΠΤΩΧΕΥΣΗ

Απλή πτώχευση

Ο πιστωτής κινεί αυτή τη διαδικασία ζητώντας από την υπηρεσία εκτέλεσης να επιδώσει στον οφειλέτη διαταγή πληρωμής για ληξιπρόθεσμη οφειλή. Ο οφειλέτης διαθέτει προθεσμία επτά ημερών από την επίδοση για να αμφισβητήσει την οφειλή ή να πληρώσει. Εάν ο οφειλέτης δεν πληρώσει ούτε αμφισβητήσει την οφειλή, ο πιστωτής μπορεί να υποβάλει αίτηση στο εμπορικό δικαστήριο για την έκδοση διαταγής πτώχευσης, την οποία το δικαστήριο συνήθως εκδίδει.

Τελευταία ενημέρωση: Ιούνιος 2025