Γαλλία

Η οικονομική δραστηριότητα παρεμποδίστηκε μακροπρόθεσμα από την πολιτική αβεβαιότητα

Το 2025, η οικονομική δραστηριότητα στηρίχθηκε και πάλι σε μεγάλο βαθμό στις δημόσιες δαπάνες και στη συνεχιζόμενη ανάκαμψη των εξαγωγών στον τομέα της αεροδιαστημικής. Αν και η ψήφιση του προϋπολογισμού του 2026 στις αρχές του έτους μείωσε τη βραχυπρόθεσμη πολιτική και δημοσιονομική αβεβαιότητα, η εγχώρια ζήτηση ενδέχεται να συνεχίσει να επηρεάζεται. Η συμπεριφορά των νοικοκυριών, των οποίων οι προληπτικές αποταμιεύσεις έχουν φτάσει σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, παραμένει αβέβαιη. Παρά τον διαρκώς χαμηλό πληθωρισμό, ο οποίος θα μπορούσε να οδηγήσει σε αύξηση των μισθών σε πραγματικούς όρους, η δημιουργία θέσεων εργασίας αναμένεται να συνεχίσει να επιβραδύνεται.

Αν και τα χαμηλότερα επιτόκια θα ενθαρρύνουν την ανάκαμψη των επενδύσεων σε κεφαλαιουχικά αγαθά, όπως συνέβη το τρίτο τρίμηνο του 2025, αυτή η ανάκαμψη είναι επίσης αβέβαιη, όπως κατέδειξε η αρνητική αντίδραση που παρατηρήθηκε το επόμενο τρίμηνο. Στα τέλη του 2025, η στάση αναμονής των επιχειρήσεων οδήγησε επίσης στη σύναψη λιγότερων συμβάσεων αορίστου χρόνου και περισσότερων συμβάσεων ορισμένου χρόνου. Σε ένα πλαίσιο συνεχιζόμενης υποτονικής ζήτησης και συνεχιζόμενης αποπληρωμής των κρατικά εγγυημένων δανείων, οι επιχειρήσεις θα συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν ένα δύσκολο περιβάλλον. Οι πτωχεύσεις αναμένεται να σταθεροποιηθούν σε υψηλό επίπεδο, αφού ξεπέρασαν τις 68.000 το 2025, αριθμός που είναι κατά 42% υψηλότερος από ό,τι πριν από την πανδημία. Δεδομένου ότι ο προϋπολογισμός του 2026 δεν περιλαμβάνει σημαντικά μέτρα περικοπής δαπανών, οι δημόσιες δαπάνες αναμένεται να συμβάλουν και πάλι θετικά στην ανάπτυξη το 2026. Οι εξαγωγές στον τομέα της αεροδιαστημικής αναμένεται να συνεχίσουν την ανάκαμψή τους, λαμβάνοντας υπόψη το χαρτοφυλάκιο παραγγελιών, ενώ οι λοιποί κλάδοι θα εξακολουθήσουν, ωστόσο, να εξαρτώνται από την ασταθή ανάκαμψη της γερμανικής οικονομίας.

Η έλλειψη σταθερής πλειοψηφίας εμποδίζει τις προσπάθειες αναμόρφωσης των δημόσιων οικονομικών

Όπως και τα τελευταία χρόνια, το δημοσιονομικό έλλειμμα θα παραμείνει πολύ υψηλό το 2026. Η έλλειψη σταθερής πλειοψηφίας δεν επιτρέπει σημαντικές περικοπές δαπανών ή απότομες αυξήσεις φόρων, σε σύγκριση με τον προϋπολογισμό του 2025. Ως εκ τούτου, η μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος θα είναι πολύ σταδιακή. Ταυτόχρονα, οι τόκοι θα συνεχίσουν να αυξάνονται ραγδαία, ακολουθώντας την πορεία των επιτοκίων χρηματοδότησης, τα οποία συγκαταλέγονται πλέον μεταξύ των υψηλότερων στις μεγάλες οικονομίες της ευρωζώνης. Το δημόσιο χρέος θα συνεχίσει να αυξάνεται ραγδαία και η βιωσιμότητά του θα αποτελέσει την κύρια πρόκληση για τη γαλλική οικονομία, σε ένα αρνητικό πλαίσιο πολιτικής αστάθειας.

Το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών αναμένεται να παραμείνει σε χαμηλά επίπεδα το 2026. Οι εξαγωγές θα τροφοδοτηθούν από τον τομέα της αεροναυπηγικής, ενώ οι εισαγωγές αναμένεται να παραμείνουν περιορισμένες λόγω των σχετικά χαμηλών τιμών του πετρελαίου. Το πλεόνασμα στο ισοζύγιο υπηρεσιών (1,9% του ΑΕΠ) δεν θα αρκεί για να αντισταθμίσει το έλλειμμα στο ισοζύγιο εμπορευμάτων (-2,1% του ΑΕΠ). Το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών χρηματοδοτείται μέσω εκδόσεων ομολόγων ή μέσω εισηγμένων μετοχών που αγοράζονται από μη κατοίκους. Στα τέλη Σεπτεμβρίου 2025, οι μη κάτοικοι κατείχαν περισσότερο από το ήμισυ των τίτλων που εκδόθηκαν από κρατικούς φορείς (54%), μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις (62%) και γαλλικές τράπεζες (71%).

Πολιτική αστάθεια που οφείλεται σε μια ιστορικά κατακερματισμένη Εθνοσυνέλευση

Στην εξουσία από το 2017, ο Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν του κεντρο-φιλελεύθερου κόμματος «Αναγέννηση» επανεκλέχθηκε για δεύτερη θητεία τον Απρίλιο του 2022. Αν και νίκησε και πάλι τη Μαρίν Λε Πεν του ακροδεξιού «Εθνικού Συνασπισμού» (RN) στον δεύτερο γύρο, το περιθώριο νίκης ήταν μικρότερο το 2022 (58,5% έναντι 41,5%, σε σύγκριση με 66% έναντι 34% το 2017). Στις βουλευτικές εκλογές που ακολούθησαν δύο μήνες αργότερα, το κόμμα του κέρδισε μόνο 170 από τις 577 έδρες της Εθνοσυνέλευσης, της κάτω Βουλής του Κοινοβουλίου. Ο συνασπισμός με δύο άλλα κεντροδεξιά κόμματα κατάφερε να εξασφαλίσει συνολικά μόνο 250 έδρες, γεγονός που ανάγκασε την κυβέρνηση να ψηφίζει προϋπολογισμούς και μεταρρυθμίσεις χωρίς ψηφοφορία στη Εθνοσυνέλευση λόγω έλλειψης πλειοψηφίας, διατρέχοντας έτσι τον κίνδυνο ψήφου μη εμπιστοσύνης. Τον Ιούνιο του 2024, μετά τη συντριπτική νίκη του RN στις ευρωεκλογές, ο Πρόεδρος Μακρόν αποφάσισε να διαλύσει τη Εθνοσυνέλευση. Οι επακόλουθες βουλευτικές εκλογές οδήγησαν σε μια ακόμη πιο κατακερματισμένη Εθνοσυνέλευση, χωρισμένη σε τρία μπλοκ, κανένα από τα οποία δεν διέθετε απόλυτη πλειοψηφία. Η αριστερή συμμαχία NFP κέρδισε 192 έδρες (συμπεριλαμβανομένων 72 για το ακροαριστερό κόμμα LFI), ο κεντρώος συνασπισμός «Ensemble» 164 και το RN 143. Ο Πρόεδρος Μακρόν διόρισε πρωθυπουργό τον Μισέλ Μπαρνιέ (LR, δεξιά), ο οποίος υπέστη ήττα σε ψήφο μη εμπιστοσύνης από τη Εθνοσυνέλευση τον Δεκέμβριο του 2024, και στη συνέχεια τον κεντρώο Φρανσουά Μπαϊρού, ο οποίος με τη σειρά του υπέστη ήττα σε ψήφο μη εμπιστοσύνης τον Σεπτέμβριο του 2025.

Ο διάδοχός τους, ο Σεμπαστιάν Λεκόρνου (κεντρώος), εξαρτάται επίσης από τη στήριξη του LR και των Σοσιαλιστών. Όπως και οι προκάτοχοί του, βρίσκεται υπό τη συνεχή απειλή ψήφου μη εμπιστοσύνης. Αν και διορίστηκε για δεύτερη φορά από τον Πρόεδρο Μακρόν, αφού παραιτήθηκε τον Οκτώβριο του 2025 λόγω αδιεξόδου στις διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό του 2026, δεν μπορεί να αποκλειστεί ο κίνδυνος μιας ακόμη ψήφου μη εμπιστοσύνης ή της παραίτησής του. Στα τέλη Δεκεμβρίου του 2025, η αδυναμία επίτευξης συμφωνίας για τον προϋπολογισμό του 2026 ανάγκασε την κυβέρνηση να ψηφίσει έκτακτη νομοθεσία για να διασφαλίσει τη συνέχεια του γαλλικού κράτους. Στις αρχές του 2026, η κυβέρνηση κατάφερε τελικά να ψηφίσει έναν προϋπολογισμό χωρίς να μειώσει σημαντικά το έλλειμμα, χάρη στις παραχωρήσεις που έγιναν προς το PS (περιορισμένες περικοπές δαπανών) και το LR (περιορισμένες αυξήσεις φόρων). Ως αποτέλεσμα, τα κόμματα αυτά δεν ψήφισαν υπέρ των προτάσεων μομφής που ακολούθησαν την έγκριση του προϋπολογισμού.

Υπό το φως αυτού του άνευ προηγουμένου κατακερματισμού, ο οποίος καθιστά αδύνατη τη διαμόρφωση μίας διαρκούς πλειοψηφίας, το σενάριο της διάλυσης της Εθνοσυνέλευσης (του κάτω σώματος του Κοινοβουλίου) και της προκήρυξης νέων βουλευτικών εκλογών φαίνεται πιθανό μακροπρόθεσμα. Ο ακριβής χρόνος λήψης μιας τέτοιας απόφασης παραμένει αβέβαιος, ιδίως δεδομένου ότι όλα τα βλέμματα είναι ήδη στραμμένα στις προεδρικές εκλογές του 2027, τις οποίες πιθανότατα θα ακολουθήσει ένας νέος γύρος βουλευτικών εκλογών. Ωστόσο, δεδομένου του κατακερματισμού και της πόλωσης του πολιτικού τοπίου, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι από αυτές τις εκλογές θα προκύψει μια σταθερή πλειοψηφία. Ως εκ τούτου, ο κίνδυνος πολιτικής αστάθειας παραμένει ιδιαίτερα υψηλός βραχυπρόθεσμα και, ενδεχομένως, και μεσοπρόθεσμα.

Πληρωμές

Οι τραπεζικές κάρτες αποτελούν πλέον τον πιο διαδεδομένο τρόπο πληρωμής στη Γαλλία, αν και οι επιταγές εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ευρέως. Από άποψη αξίας, οι επιταγές και οι τραπεζικές μεταφορές παραμένουν οι πιο δημοφιλείς τρόποι πληρωμής.

Εάν μια επιταγή παραμείνει ανεξόφλητη για περισσότερο από 30 ημέρες από την ημερομηνία της πρώτης προσκόμισης, ο δικαιούχος μπορεί να λάβει αμέσως διαταγή εκτέλεσης (χωρίς να απαιτούνται περαιτέρω διαδικασίες ή έξοδα). Αυτό βασίζεται σε βεβαίωση μη πληρωμής που εκδίδεται από την τράπεζα του πιστωτή, μετά από δεύτερη ανεπιτυχή προσπάθεια παρουσίασης της επιταγής προς πληρωμή και όταν ο οφειλέτης δεν έχει προσκομίσει αποδεικτικό πληρωμής εντός 15 ημερών από την παραλαβή επίσημης ειδοποίησης πληρωμής που επιδόθηκε από δικαστικό επιμελητή (άρθρο L.131?73 του Νομισματικού και Χρηματοοικονομικού Κώδικα).

Οι συναλλαγματικές, μια μέθοδος πληρωμής που χρησιμοποιείται πολύ λιγότερο συχνά, γίνονται σταδιακά όλο και πιο σπάνιες όσον αφορά τον αριθμό των συναλλαγών – αν και παραμένουν σημαντικές όσον αφορά τη συνολική αξία. Οι συναλλαγματικές εξακολουθούν να αποτελούν ελκυστική λύση για τις επιχειρήσεις, καθώς μπορούν να προεξοφληθούν ή να μεταβιβαστούν και, ως εκ τούτου, αποτελούν μια πολύτιμη πηγή βραχυπρόθεσμης χρηματοδότησης. Επιπλέον, μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους πιστωτές για την άσκηση νομικών διαδικασιών στο πλαίσιο του «δικαίου των συναλλαγματικών» (droit cambiaire) και είναι ιδιαίτερα κατάλληλες για πληρωμές με δόσεις.

Οι τραπεζικές μεταφορές για εγχώριες ή διεθνείς πληρωμές μπορούν να πραγματοποιηθούν μέσω του ηλεκτρονικού δικτύου SWIFT που χρησιμοποιεί το γαλλικό τραπεζικό σύστημα. Το SWIFT προσφέρει μια αξιόπιστη πλατφόρμα για γρήγορες πληρωμές, αλλά απαιτεί αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ των προμηθευτών και των πελατών τους. Η Γαλλία συμμετέχει επίσης στο δίκτυο SEPA.

Είσπραξη οφειλών

Εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά στους γενικούς όρους πώλησης ή έχει συμφωνηθεί μεταξύ των μερών, οι προθεσμίες πληρωμής ορίζονται σε τριάντα ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής των εμπορευμάτων ή της παροχής των ζητούμενων υπηρεσιών. Τα επιτόκια και οι όροι εφαρμογής πρέπει να ορίζονται στη σύμβαση – διαφορετικά, το εφαρμοστέο επιτόκιο είναι αυτό που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις πιο πρόσφατες πράξεις αναχρηματοδότησής της. Κατά τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του εν λόγω έτους, το εφαρμοστέο επιτόκιο είναι αυτό που ισχύει την 1η Ιανουαρίου, ενώ για το δεύτερο εξάμηνο του εν λόγω έτους, το εφαρμοστέο επιτόκιο είναι αυτό που ισχύει την 1η Ιουλίου.

Φάση εξωδικαστικής επίλυσης

Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, ο πιστωτής και ο οφειλέτης προσπαθούν να καταλήξουν σε φιλική λύση μέσω άμεσης επικοινωνίας, προκειμένου να αποφευχθούν οι δικαστικές διαδικασίες. Αναλύονται όλα τα έγγραφα που έχουν υπογραφεί μεταξύ των μερών (όπως συμβάσεις και τιμολόγια). Όπου είναι δυνατόν, μπορεί να παραχωρηθεί στον οφειλέτη παράταση της προθεσμίας αποπληρωμής των οφειλών του, η διάρκεια της οποίας διαπραγματεύεται στο πλαίσιο του εξωδικαστικού διακανονισμού.

Δικαστικές διαδικασίες

Διαταγή πληρωμής (injonction de payer)

Όταν μια απαίτηση οφείλεται σε συμβατική δέσμευση και είναι τόσο εκκαθαρισμένη όσο και αδιαμφισβήτητη, οι πιστωτές μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη διαδικασία διαταγής πληρωμής (injonction de payer). Αυτό το ευέλικτο σύστημα χρησιμοποιεί προτυπωμένα έντυπα και δεν απαιτεί από τους αιτούντες να υποστηρίξουν την υπόθεσή τους ενώπιον αστικού δικαστηρίου (tribunal d’instance) ή αρμόδιου εμπορικού δικαστηρίου (με δικαιοδοσία στην περιφέρεια όπου βρίσκεται η έδρα του οφειλέτη). Χρησιμοποιώντας αυτή τη διαδικασία, οι πιστωτές μπορούν να λάβουν γρήγορα δικαστική απόφαση, η οποία στη συνέχεια επιδίδεται από δικαστικό επιμελητή. Ο εναγόμενος έχει στη συνέχεια προθεσμία ενός μήνα για να αμφισβητήσει την υπόθεση.

Ταχεία διαδικασία

Η διαδικασία «Référé-provision» παρέχει στους πιστωτές ένα ταχύ μέσο είσπραξης οφειλών. Εάν ο οφειλέτης δεν είναι παρών ούτε εκπροσωπείται κατά την ακρόαση, μπορεί να εκδοθεί ερήμηνη απόφαση. Στη συνέχεια, το δικαστήριο εκδίδει απόφαση, συνήθως εντός επτά έως δεκατεσσάρων ημερών (αν και είναι δυνατές αποφάσεις την ίδια ημέρα). Η δικαιοδοσία περιορίζεται σε οφειλές που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν ουσιαστικά. Εάν προκύψουν σοβαρά ζητήματα σχετικά με το ύψος της οφειλής, ο δικαστής των επείγοντων υποθέσεων δεν έχει δικαιοδοσία να εκδώσει ευνοϊκή απόφαση. Οι αποφάσεις μπορούν να εκτελεστούν αμέσως, ακόμη και αν ο οφειλέτης ασκήσει έφεση.

Εάν μια αξίωση αποδειχθεί αμφισβητήσιμη, ο δικαστής που έχει κριθεί αρμόδιος να προεδρεύει (juge des référés) σε επείγοντα θέματα αξιολογεί εάν η αξίωση είναι βάσιμη. Εάν κριθεί σκόπιμο, ο δικαστής μπορεί στη συνέχεια να αποφασίσει να κηρύξει τον εαυτό του αναρμόδιο να αποφανθεί επί της υπόθεσης. Με βάση την εκτίμησή του ως προς το αν η υπόθεση είναι βάσιμη, μπορεί στη συνέχεια να καλέσει τον ενάγοντα να ζητήσει την έκδοση απόφασης μέσω των κανονικών δικαστικών διαδικασιών.

Κανονική διαδικασία

Οι επίσημες διαδικασίες αυτού του είδους επιτρέπουν την αναγνώριση της νομιμότητας μιας αξίωσης από το δικαστήριο. Πρόκειται για μια σχετικά χρονοβόρα διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει ένα έτος ή και περισσότερο, λόγω της έμφασης που δίνεται στον αντιδικικό χαρακτήρα της διαδικασίας και των πολυάριθμων σταδίων που περιλαμβάνει. Αυτές οι φάσεις περιλαμβάνουν την υποβολή δικαιολογητικών εγγράφων, γραπτών υπομνημάτων από τους διαδίκους, την εξέταση των αποδεικτικών στοιχείων, διάφορες διακοπές για διαβουλεύσεις και, τέλος, την ακροαματική διαδικασία (audience de plaidoirie).

Η διαδικασία κινείται με την έκδοση κλήτευσης (Assignation), η οποία επιδίδεται στον οφειλέτη 15 ημέρες πριν από την πρώτη διαδικαστική ακρόαση. Κατά τη διάρκεια αυτής της ακρόασης, το δικαστήριο ορίζει προθεσμία για την ανταλλαγή υπομνημάτων και την αποκάλυψη στοιχείων. Οι αποφάσεις που εκδίδονται δεν είναι απαραίτητα άμεσα εκτελεστές. Προκειμένου να εκτελεστούν, πρέπει πρώτα να επιδοθούν στον οφειλέτη. Υπόκεινται επίσης σε έφεση.

Εκτέλεση δικαστικής απόφασης

Εκτός εάν η δικαστική απόφαση είναι προσωρινά εκτελεστή, η εκτέλεση μπορεί να αρχίσει μόνο εάν δεν ασκηθεί έφεση εντός ενός μήνα και πρέπει να πραγματοποιηθεί εντός δέκα ετών από την κοινοποίηση της δικαστικής απόφασης. Μπορεί να ζητηθεί αναγκαστική εκτέλεση εάν ο οφειλέτης δεν συμμορφωθεί με τη δικαστική απόφαση. Οι υποχρεώσεις πληρωμής μπορούν να εκτελεστούν μέσω κατάσχεσης (τραπεζικών λογαριασμών ή περιουσιακών στοιχείων) ή μέσω τρίτου που οφείλει χρήματα στον οφειλέτη (κατάσχεση εισοδημάτων).

Η Γαλλία έχει υιοθετήσει μηχανισμούς εκτέλεσης για αποφάσεις που εκδίδονται από άλλα κράτη μέλη της ΕΕ. Οι μηχανισμοί αυτοί περιλαμβάνουν την εντολή πληρωμής στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Εκτελεστικής Διάταξης. Οι αποφάσεις που εκδίδονται από χώρες εκτός της ΕΕ μπορούν να αναγνωριστούν και να εκτελεστούν, υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα έκδοσης είναι συμβαλλόμενο μέρος σε διμερή ή πολυμερή συμφωνία με τη Γαλλία. Ελλείψει συμφωνίας, οι ενάγοντες υποχρεούνται να ακολουθήσουν τη γαλλική διαδικασία exequatur.

Διαδικασίες αφερεγγυότητας

Η γαλλική νομοθεσία περί αφερεγγυότητας προβλέπει έξι διαδικασίες για την αναδιάρθρωση ή την αποφυγή της αφερεγγυότητας. Πρόκειται είτε για διαδικασίες με τη συνδρομή τρίτων είτε για διαδικασίες υπό τον έλεγχο του δικαστηρίου.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΜΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗ

Αυτές μπορεί να είναι είτε ad hoc κατόπιν εντολής είτε μέσω διαδικασιών συνδιαλλαγής. Και οι δύο είναι άτυπες, φιλικές διαδικασίες, όπου οι πιστωτές δεν μπορούν να υποχρεωθούν να συνάψουν συμφωνία αναδιάρθρωσης και η διοίκηση της εταιρείας συνεχίζει να διευθύνει την επιχείρηση. Οι διαπραγματεύσεις αυτές διέπονται από το συμβατικό δίκαιο καθ’ όλη τη διάρκειά τους. Οι διαδικασίες διεξάγονται υπό την εποπτεία ενός επαγγελματία που διορίζεται από το δικαστήριο (mandataire ad hoc ή διαμεσολαβητής) προκειμένου να βοηθηθεί ο οφειλέτης να καταλήξει σε συμφωνία με τους πιστωτές του. Και οι δύο αυτοί τύποι διαδικασιών είναι εμπιστευτικοί, αλλά η διαμεσολάβηση μπορεί τελικά να δημοσιοποιηθεί εάν ο οφειλέτης λάβει την έγκριση του εμπορικού δικαστηρίου. Ωστόσο, οι όροι και οι προϋποθέσεις των συμφωνιών παραμένουν εμπιστευτικοί και μπορούν να γνωστοποιηθούν μόνο στα συμβαλλόμενα μέρη.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΥΠΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ

Οι τέσσερις τύποι διαδικασιών υπό δικαστικό έλεγχο είναι η δικαστική αναδιοργάνωση, η δικαστική εκκαθάριση, η «saugarde» και η διαδικασία Ταχείας Οικονομικής Προστασίας (AFS).

Και στις τέσσερις διαδικασίες, οι τυχόν προγενέστερες απαιτήσεις αναστέλλονται αυτομάτως. Οι πιστωτές πρέπει να υποβάλουν αποδεικτικά στοιχεία για τις απαιτήσεις τους εντός δύο μηνών από τη δημοσίευση της απόφασης έναρξης της διαδικασίας, ή εντός τεσσάρων μηνών για πιστωτές που εδρεύουν εκτός Γαλλίας. Οι οφειλές που προκύπτουν μετά την έναρξη της διαδικασίας έχουν προτεραιότητα έναντι των οφειλών που δημιουργήθηκαν προηγουμένως. Ορισμένα είδη συναλλαγών μπορούν να ακυρωθούν από το δικαστήριο, εάν συνήφθησαν από τον οφειλέτη κατά τη διάρκεια της περιόδου «σκλήρυνσης» (πριν από την έκδοση απόφασης για την έναρξη δικαστικής αναδιοργάνωσης ή δικαστικής εκκαθάρισης).

Στις διαδικασίες υπό δικαστικό έλεγχο μπορεί να υπάρχουν διαφορές ως προς τον βαθμό εμπλοκής του δικαστικά διορισμένου διαμεσολαβητή. Οι διαδικασίες «saugarde» και AFS είναι διαδικασίες υπό την κατοχή του οφειλέτη, αλλά στην περίπτωση της δικαστικής αναδιοργάνωσης, το δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει αν θα απομακρύνει τα στελέχη της εταιρείας. Ο ρόλος της διοίκησης είναι ιδιαίτερα περιορισμένος σε περιπτώσεις δικαστικής εκκαθάρισης, καθώς η οφειλέτρια εταιρεία συνήθως παύει να ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα. Ωστόσο, το δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει τη συνέχιση της λειτουργίας μιας επιχείρησης υπό την εποπτεία εκκαθαριστή που διορίζεται από το δικαστήριο.

0

Τελευταία ενημέρωση: Φεβρουάριος 2026