Αίγυπτος

Αφρική

ΑΕΠ κατά κεφαλή ($)
$3,743.6
Πληθυσμός (το 2021)
105,2 εκατομμύρια

Αξιολόγηση

Κίνδυνος Χώρας
C
Επιχειρηματικό κλίμα
C
Προηγουμένως
C
Προηγουμένως
C
This content has been automatically translated. It may not be as accurate as the original.

suggestions

Περίληψη

Δυνατά σημεία

  • Ευνοϊκά δημογραφικά στοιχεία: 120 εκατομμύρια κάτοικοι, ένας νέος και αυξανόμενος πληθυσμός (+2% ετησίως) και εργατικό δυναμικό χαμηλού κόστους
  • Σημαντικό γεωστρατηγικό σταυροδρόμι, που λειτουργεί ως πύλη μεταξύ της Ασίας, της Μέσης Ανατολής και της Ευρώπης μέσω της Διώρυγας του Σουέζ
  • Ανθούσα τουριστική βιομηχανία (19 εκατομμύρια επισκέπτες το 2025, αύξηση 21% σε ετήσια βάση)
  • Σημαντικό δυναμικό σε πετρέλαιο, φυσικό αέριο, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ορυκτά (χρυσός, σιδηρομετάλλευμα, φωσφορικά άλατα, πλατίνα, λίθιο, ασήμι, χαλκός κ.λπ.)
  • Ανάπτυξη μιας διαφοροποιημένης βιομηχανικής βάσης κοντά στη Διώρυγα του Σουέζ (αυτοκινητοβιομηχανία, χημικά, ηλεκτρονικά κ.λπ.), αν και ανεπαρκώς ανεπτυγμένη
  • Οικονομικές και χρηματοοικονομικές μεταρρυθμίσεις που έχουν αναληφθεί σε αντάλλαγμα για τη στήριξη του ΔΝΤ, οι οποίες λειτουργούν ως καταλύτης για ευρύτερη διεθνή χρηματοοικονομική βοήθεια
  • Πολιτική και χρηματοοικονομική στήριξη από τις χώρες του Κόλπου και τους δυτικούς εταίρους
  • Πρωτογενές δημοσιονομικό πλεόνασμα (δηλ. εξαιρουμένων των πληρωμών τόκων) και δημόσιο χρέος που είναι κατά κύριο λόγο εγχώριο και εκφράζεται σε τοπικό νόμισμα
  • Εκτεταμένο δίκτυο συμφωνιών ελεύθερου εμπορίου (αραβικές χώρες, Ανατολική και Νότια Αφρική, ΕΕ, Τουρκία, Mercosur κ.λπ.) και συμμετοχή στις χώρες BRICS από το 2024
  • Παράταση της συμφωνίας προμήθειας φυσικού αερίου με το Ισραήλ έως το 2040

Αδύνατα σημεία

  • Αδυναμίες
  • Δύσκολο και ασταθές περιφερειακό περιβάλλον
  • Εξάρτηση από τις εισαγωγές καυσίμων (21% της συνολικής αξίας των εισαγωγών το 2025) και από τις εισαγωγές σιτηρών (7%)
  • Η χρηματοδότηση του ελλείμματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών εξακολουθεί να εξαρτάται από τις χώρες του Κόλπου μέσω εισροών άμεσων ξένων επενδύσεων και είναι ευάλωτη στις μεταβολές του κλίματος των επενδυτών χαρτοφυλακίου
  • Ανεπαρκείς προσπάθειες κινητοποίησης εγχώριων εσόδων (15,1% του ΑΕΠ το οικονομικό έτος 2025/26) και επίμονες μη στοχευμένες επιδοτήσεις
  • Υψηλός κίνδυνος αναχρηματοδότησης: τα αυξημένα δημοσιονομικά ελλείμματα και το δημόσιο χρέος, σε συνδυασμό με τις βραχυπρόθεσμες λήξεις των χρεών και το σημαντικό μερίδιο των χαρτοφυλακίων που κατέχουν ξένοι επενδυτές, καθιστούν τα δημόσια οικονομικά ευάλωτα σε αυστηρότερους όρους χρηματοδότησης
  • Η πρόσβαση στις αγορές συναλλάγματος παραμένει περιορισμένη και απρόβλεπτη για τις επιχειρήσεις, με εξαίρεση τις μεγάλες εταιρείες και τους τομείς προτεραιότητας, γεγονός που περιπλέκει τις εισαγωγικές δραστηριότητες και τον επενδυτικό σχεδιασμό
  • Περιορισμένη πρόοδος στις ιδιωτικοποιήσεις κρατικών επιχειρήσεων και συνεχιζόμενη κυριαρχία του κράτους (και του στρατού) στην οικονομία
  • Διαφθορά, γραφειοκρατικές ανεπάρκειες και αδύναμη διακυβέρνηση
  • Χρόνια υδατική πίεση και εξάρτηση από τον Νείλο

Εμπορικές συναλλαγές

Εξαγωγές αγαθών ως % του συνόλου

Ευρώπη
25%
Σαουδική Αραβία
7%
Τουρκία
7%
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
7%
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
5%

Εισαγωγές αγαθών ως % του συνόλου

Ευρώπη 15 %
15%
Κίνα 14 %
14%
Σαουδική Αραβία 7 %
7%
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής 7 %
7%
Ρωσία 6 %
6%

Προοπτική

Αυτή η ενότητα είναι ένα πολύτιμο εργαλείο για εταιρικούς οικονομικούς διαχειριστές και διαχειριστές πιστώσεων. Παρέχει πληροφορίες σχετικά με τις πρακτικές πληρωμών και ανάκτησης χρεών που χρησιμοποιούνται στη χώρα.

Η ανάπτυξη διατηρείται χάρη στις επενδύσεις, παρά τις περιφερειακές εντάσεις

Παρά τις επιπτώσεις της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, η ανάπτυξη αναμένεται να παραμείνει ισχυρή κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους 2026-2027 (1 Ιουλίου 2026 έως 30 Ιουνίου 2027). Οι ξένες ιδιωτικές επενδύσεις θα συνεχίσουν να αποτελούν βασικό μοχλό της οικονομικής δραστηριότητας, παρά την επιβράδυνση των εισροών κεφαλαίων από τις χώρες του Κόλπου. Η μείωση αυτή αναμένεται να αντισταθμιστεί εν μέρει από την αυξανόμενη παρουσία της Κίνας, ιδίως μέσω της ανανέωσης της συμφωνίας ανταλλαγής νομισμάτων μεταξύ Αιγύπτου και Κίνας (ισοδύναμη με 4,5 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ) τον Ιούνιο του 2026. Οι επενδύσεις αυτές, που κατευθύνονται κυρίως προς την Οικονομική Ζώνη της Διώρυγας του Σουέζ, υποστηρίζουν την ανάπτυξη του μεταποιητικού τομέα, συμπεριλαμβανομένων των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, των χημικών, της αυτοκινητοβιομηχανίας και των ηλεκτρονικών. Οι ξένες επενδύσεις στοχεύουν επίσης στις υποδομές των τομέων της εξόρυξης, της ενέργειας και του τουρισμού. Τον Ιούνιο του 2026, η Αίγυπτος ολοκλήρωσε την εξόφληση των καθυστερούμενων οφειλών προς διεθνείς εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου, οι οποίες είχαν φθάσει τα 6,1 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ το 2024, εξαλείφοντας έτσι ένα σημαντικό εμπόδιο για την αναζωογόνηση του τομέα του φυσικού αερίου. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα σημαντικό ορόσημο, καθώς η εγχώρια παραγωγή φυσικού αερίου συνεχίζει να μειώνεται, ενώ η κατανάλωση συνεχίζει να αυξάνεται. Παράλληλα, η σταδιακή θέση σε λειτουργία του πυρηνικού σταθμού El-Dabaa (30 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ), η οποία έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει το 2028, σε συνδυασμό με την επέκταση της παραγωγικής ικανότητας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ηλιακή και αιολική), αναμένεται να μειώσει την εξάρτηση της χώρας από το φυσικό αέριο, το οποίο εισάγεται σε ολοένα και μεγαλύτερες ποσότητες από το 2024 για την κάλυψη της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας. Επίσης, αναμένεται ότι τα μεγάλης κλίμακας έργα των ΗΑΕ και του Κατάρ θα στηρίξουν τις ιδιωτικές επενδύσεις, θα τονώσουν την κατασκευαστική δραστηριότητα και θα επεκτείνουν την τουριστική υποδομή. Το έργο Ras El-Hekma, με την υποστήριξη των ΗΑΕ, έχει ήδη προσελκύσει 35 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ και θα μπορούσε να προσελκύσει έως και 150 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ έως το 2050, ενώ το έργο Alam Al-Roum, με την υποστήριξη του Κατάρ, εκτιμάται σε 30 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Η διαφοροποίηση και η αναβάθμιση των εξαγωγών, με την υποστήριξη της ανάπτυξης του μεταποιητικού τομέα και της ενισχυμένης ανταγωνιστικότητας μετά την υποτίμηση της αιγυπτιακής λίρας, αναμένεται να οδηγήσει σε θετική συμβολή των καθαρών εξαγωγών στην οικονομική ανάπτυξη.

Η ιδιωτική κατανάλωση αποτελεί τον κύριο μοχλό της αιγυπτιακής οικονομίας και αντιπροσώπευε πάνω από το 90% του ΑΕΠ το 2025. Ωστόσο, αναμένεται να επιβραδυνθεί λόγω του επίμονα υψηλού πληθωρισμού, κυρίως λόγω της αύξησης των τιμών της ενέργειας και των τροφίμων. Η σταδιακή κατάργηση των επιδοτήσεων στα καύσιμα εντείνει αυτές τις πιέσεις. Στο πλαίσιο αυτό, η Κεντρική Τράπεζα της Αιγύπτου (CBE) αναμένεται να διατηρήσει μια επιφυλακτική νομισματική στάση και να αναβάλει την περαιτέρω νομισματική χαλάρωση έως τα τέλη του 2026 ή τις αρχές του 2027. Παρ’ όλα αυτά, τα νοικοκυριά αναμένεται να επωφεληθούν από τις σημαντικές εισροές εμβασμάτων από την αιγυπτιακή διασπορά (10,1% του ΑΕΠ το οικονομικό έτος 2025/26) και τα ρεκόρ εσόδων από τον τουρισμό. Ο τουριστικός τομέας αντιπροσωπεύει σχεδόν το 15% της εγχώριας απασχόλησης και, σε συνδυασμό με τις αυξήσεις του κατώτατου μισθού και τις ευνοϊκές γεωργικές συγκομιδές, αναμένεται να στηρίξει τα εισοδήματα και τις δαπάνες των νοικοκυριών.

Παρά τη σημαντική πρόοδο, ιδίως την εισαγωγή ενός πιο ευέλικτου καθεστώτος συναλλαγματικών ισοτιμιών, την επίτευξη σημαντικού πρωτογενούς δημοσιονομικού πλεονάσματος και τη μείωση των εξωτερικών ανισορροπιών, η εφαρμογή του προγράμματος μεταρρυθμίσεων που συμφωνήθηκε με το ΔΝΤ, το οποίο περιλαμβάνει μια Διευρυμένη Διευκόλυνση Χρηματοδότησης ύψους 8 δισ. δολαρίων ΗΠΑ με διάρκεια έως τον Δεκέμβριο του 2026, παραμένει άνιση. Ενώ οι δημοσιονομικοί και νομισματικοί στόχοι έχουν επιτευχθεί σε γενικές γραμμές, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που αποσκοπούν στη μείωση της παρέμβασης του κράτους στην οικονομία και στην επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων προχωρούν πιο αργά από το αναμενόμενο λόγω πολιτικής και θεσμικής αντίστασης.

Παρά τη δημοσιονομική εξυγίανση, τις επίμονες δυσκολίες αναχρηματοδότησης και τις εξωτερικές ευπάθειες

Τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης που εφαρμόστηκαν με την υποστήριξη του ΔΝΤ από το 2022 επέτρεψαν στην Αίγυπτο να διατηρήσει ένα σημαντικό πρωτογενές πλεόνασμα για αρκετά συνεχόμενα έτη (4,8 % του ΑΕΠ κατά το οικονομικό έτος 2025/26). Παρ’ όλα αυτά, το υψηλό επιτοκιακό βάρος του δημόσιου χρέους (56,6% των κρατικών δαπανών και 14,2% του ΑΕΠ) συνεχίζει να επιβαρύνει σοβαρά το συνολικό δημοσιονομικό ισοζύγιο, το οποίο αναμένεται να παραμείνει σημαντικά ελλειμματικό κατά το οικονομικό έτος 2026-2027. Ωστόσο, το δημοσιονομικό έλλειμμα αναμένεται να μειωθεί ελαφρώς, αντανακλώντας τον συνδυασμό της βραδύτερης υλοποίησης μεγάλων δημόσιων έργων (νέες πόλεις, δρόμοι κ.λπ.), των υψηλότερων φορολογικών εσόδων, που οφείλονται κυρίως στη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, και της μείωσης του κόστους των τόκων μετά τον κύκλο νομισματικής χαλάρωσης που ξεκίνησε η Κεντρική Τράπεζα της Αιγύπτου (CBE) το 2025. Η προσαρμογή θα παραμείνει περιορισμένη λόγω της διατήρησης σημαντικών επιδοτήσεων (3,4% του ΑΕΠ), καθώς η πλήρης εφαρμογή των αυτόματων μηχανισμών τιμολόγησης καυσίμων και ηλεκτρικής ενέργειας έχει καθυστερήσει λόγω των επιπτώσεων της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή. Επιπλέον, η αύξηση κατά 15% του κατώτατου μισθού (από 7.000 EGP σε 8.000 EGP) θα αυξήσει μηχανικά τις μισθολογικές δαπάνες του κράτους (3,2% του ΑΕΠ).

Η Αίγυπτος αναμένεται να συνεχίσει να χρηματοδοτεί το μεγαλύτερο μέρος του δημοσιονομικού της ελλείμματος μέσω εγχώριου δανεισμού σε τοπικό νόμισμα, προκειμένου να περιορίσει την έκθεσή της στον συναλλαγματικό κίνδυνο. Το χρέος αυτό, το οποίο αντιπροσωπεύει περίπου το 75% του συνολικού δημόσιου χρέους, αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από βραχυπρόθεσμα μέσα, τα οποία απαιτούν συχνή αναχρηματοδότηση μέσω εμπορικών τραπεζών σε ένα περιβάλλον όπου τα επιτόκια παραμένουν σε υψηλά επίπεδα. Η Κεντρική Τράπεζα της Αιγύπτου (CBE) συνεχίζει να διαχειρίζεται προσεκτικά τη ρευστότητα του τραπεζικού τομέα, διευκολύνοντας έμμεσα την απορρόφηση των εκδόσεων κρατικών ομολόγων από τις εγχώριες τράπεζες. Ο μηχανισμός αυτός ενισχύει την αλληλεξάρτηση μεταξύ του κράτους, της κεντρικής τράπεζας και του τραπεζικού τομέα, συμβάλλοντας παράλληλα στην εκτόπιση της πίστωσης προς τον ιδιωτικό τομέα. Προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος αναχρηματοδότησης, οι αρχές έχουν ακολουθήσει μια στρατηγική που αποσκοπεί στην επιμήκυνση των προθεσμιών αποπληρωμής του χρέους, αν και τα αποτελέσματα μέχρι στιγμής είναι περιορισμένα, ενώ οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες είναι εξαιρετικά υψηλές (περίπου 40% του ΑΕΠ έως τον Ιούνιο του 2026). Για την υποστήριξη αυτού του στόχου, η κυβέρνηση σχεδιάζει να διαθέσει το 50% των εσόδων από τις ιδιωτικοποιήσεις στη μείωση του χρέους, μεταξύ άλλων μέσω της νομισματοποίησης επιλεγμένων παράκτιων περιουσιακών στοιχείων, ενώ παράλληλα διαφοροποιεί τη βάση των επενδυτών της, βασιζόμενη σε μεγαλύτερο βαθμό στις εκδόσεις σουκούκ και ομολόγων λιανικής. Όσον αφορά τη χρηματοδότηση από το εξωτερικό, η Αίγυπτος εξακολουθεί να προτιμά δανεισμό με ευνοϊκούς και ημι-ευνοϊκούς όρους από πολυμερείς και διμερείς εταίρους, ενώ παράλληλα επεκτείνει τις εκδόσεις τίτλων σε γιεν και γιουάν στο πλαίσιο της ευρύτερης στρατηγικής διαφοροποίησής της. Σε συνδυασμό με τα διαρκή πρωτογενή πλεονάσματα, τα μέτρα αυτά αναμένεται να συμβάλουν στη μείωση του δείκτη δημόσιου χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ κατά το οικονομικό έτος 2026-2027.

Παρά την πρόοδο που έχει επιτευχθεί από τις σοβαρές πιέσεις στο ισοζύγιο πληρωμών που σημειώθηκαν κατά την περίοδο 2022-2024, οι εξωτερικοί λογαριασμοί της Αιγύπτου αναμένεται να παραμείνουν ευάλωτοι κατά το οικονομικό έτος 2026/27 και να χαρακτηρίζονται από επίμονο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών. Αυτό αντανακλά ένα διαρκώς μεγάλο – αν και σταδιακά μειούμενο – εμπορικό έλλειμμα που συνδέεται με την ανεπαρκή εγχώρια μεταποιητική βάση και τις διαρκείς εισαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) και τροφίμων. Παράλληλα, τα έσοδα από τη Διώρυγα του Σουέζ βρίσκονται κάτω από τα προ της κρίσης επίπεδα (0,9% του ΑΕΠ κατά το οικονομικό έτος 2025-2026). Η σταδιακή ανάκαμψη της κυκλοφορίας στη διώρυγα παραμένει αβέβαιη, δεδομένης της συνεχιζόμενης περιφερειακής αστάθειας, συμπεριλαμβανομένης της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή και των επιθέσεων των Χούτι στην Ερυθρά Θάλασσα. Αυτές οι αδυναμίες αναμένεται να αντισταθμιστούν εν μέρει από τις ανθεκτικές εισροές εμβασμάτων από Αιγύπτιους ομογενείς, τα ισχυρά έσοδα από τον τουρισμό και τη συνεχιζόμενη αύξηση των εξαγωγών βιομηχανικών προϊόντων. Εν τω μεταξύ, η αυστηρότερη παρακολούθηση των εισαγωγών μέσω του συστήματος ACI (Advanced Cargo Information) έχει βελτιώσει τον έλεγχο των εισαγωγικών ροών. Το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών αναμένεται να συνεχίσει να χρηματοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από άμεσες ξένες επενδύσεις, εισροές χαρτοφυλακίου που προσελκύονται από τα υψηλά πραγματικά επιτόκια, καθώς και από εκταμιεύσεις πολυμερών και διμερών αναπτυξιακών εταίρων. Ωστόσο, δεδομένων των σημαντικών αναγκών της σε εξωτερική χρηματοδότηση, η Αίγυπτος παραμένει ευάλωτη σε μια αναστροφή του επενδυτικού κλίματος και στις οικονομικές συνέπειες της περιφερειακής αστάθειας. Επιπλέον, η βελτίωση των συναλλαγματικών αποθεμάτων, τα οποία έφτασαν το ρεκόρ των 57 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ τον Ιούνιο του 2026, θα πρέπει να ερμηνευθεί με προσοχή. Ένα σημαντικό μέρος αυτής της αύξησης μπορεί να αποδοθεί στην ανατίμηση της αξίας των αποθεμάτων χρυσού της Αιγύπτου και όχι σε μια θεμελιώδη ενίσχυση της εξωτερικής ρευστότητας.

Σταθερό καθεστώς σε ένα ασταθές περιφερειακό περιβάλλον

Ο Πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι, ο οποίος επανεκλέχθηκε για τρίτη – και θεωρητικά τελευταία – θητεία τον Δεκέμβριο του 2023 μετά από εκλογές που σημαδεύτηκαν από παρατυπίες, αναμένεται να παραμείνει στην εξουσία τουλάχιστον έως το 2030. Ωστόσο, είναι πιθανό μια περαιτέρω συνταγματική τροποποίηση να του επιτρέψει να διεκδικήσει τέταρτη θητεία, με τη συνεχή υποστήριξη του μηχανισμού ασφαλείας. Καθώς οι πολιτικές ελευθερίες υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς, το καθεστώς αντλεί τη νομιμότητά του κυρίως από τη διατήρηση της οικονομικής σταθερότητας και την προβολή διπλωματικής επιρροής στο εξωτερικό. Η κυβέρνηση θα πρέπει να συνεχίσει να εξισορροπεί τις απαιτήσεις μεταρρυθμίσεων που προωθεί το ΔΝΤ με τα συμφέροντα των κρατικών φορέων, ιδίως του στρατού, του οποίου η παρουσία στην οικονομία παραμένει σημαντική. Με φόντο την παρατεταμένη κρίση του κόστους διαβίωσης, τον επίμονα υψηλό πληθωρισμό και τη σταδιακή μείωση των επιδοτήσεων, οι αρχές θα επιδιώξουν επίσης να διατηρήσουν την κοινωνική συνοχή, εφαρμόζοντας παράλληλα επιλεκτικά τα μέτρα που απαιτούνται για τη διατήρηση της εμπιστοσύνης των διεθνών δανειστών. Ωστόσο, η αβεβαιότητα αναμένεται να επικρατήσει και μετά τον Δεκέμβριο του 2026, καθώς η αποτυχία ανανέωσης του προγράμματος του ΔΝΤ θα έστελνε πιθανώς αρνητικό μήνυμα στους επενδυτές.

Στο διεθνές προσκήνιο, η Αίγυπτος αναμένεται να συνεχίσει να ακολουθεί μια ευέλικτη εξωτερική πολιτική, ανεξάρτητη από επίσημα συστήματα συμμαχιών, προκειμένου να διατηρήσει τη στρατηγική της αυτονομία. Η προσέγγιση αυτή είναι ιδιαίτερα συνεπής, δεδομένης της ικανότητας της χώρας να προσελκύει επενδύσεις από φορείς των οποίων τα συμφέροντα είναι ενίοτε αποκλίνοντα, αν όχι εντελώς ανταγωνιστικά. Στο πλαίσιο αυτό, η απόφαση του Καΐρου να μην προσχωρήσει στο «Σύμφωνο της Μέκκας», μια στρατιωτική συμμαχία που συστάθηκε τον Αύγουστο του 2026 από το Πακιστάν, τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία, μπορεί να ερμηνευθεί ως προτίμηση για στρατηγική μη ευθυγράμμιση. Ταυτόχρονα, η Αίγυπτος είναι πιθανό να διατηρήσει τον ρόλο της ως μεσολαβητή στην ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση, διατηρώντας παράλληλα τη συνεργασία σε θέματα ασφάλειας και ενέργειας με το Ισραήλ, παρά τις εντάσεις που σχετίζονται με τη Γάζα. Επιπλέον, η διακοπή των σχέσεων με την Ιερουσαλήμ θα έθετε σε κίνδυνο τις σχέσεις της Αιγύπτου με τις ΗΠΑ, οι οποίες παρέχουν ετησίως στρατιωτική βοήθεια ύψους περίπου 1,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ.

Πρόσθετες προκλήσεις προκύπτουν από τις επιθέσεις των ανταρτών Χούτι της Υεμένης στην Ερυθρά Θάλασσα, στον Κόλπο του Άντεν και κατά της Σαουδικής Αραβίας, οι οποίες συνεχίζουν να διαταράσσουν σοβαρά τη ναυτιλία μέσω της Διώρυγας του Σουέζ. Σε ευρύτερο πλαίσιο, η περιοχή βρίσκεται σε κατάσταση μεγάλης αστάθειας από το ξέσπασμα της σύγκρουσης μεταξύ των ΗΠΑ, του Ισραήλ και του Ιράν τον Φεβρουάριο του 2026, η έκβαση και οι μακροπρόθεσμες συνέπειες της οποίας είναι αβέβαιες. Σε περίπτωση που οι εχθροπραξίες συνεχιστούν ή ενταθούν, οι οικονομικές πιέσεις στην Αίγυπτο ενδέχεται να αυξηθούν σημαντικά, επηρεάζοντας ενδεχομένως τις επιλογές της χώρας σε θέματα οικονομικής πολιτικής. Οι διπλωματικές εντάσεις με την Αιθιοπία εξακολουθούν επίσης να αποτελούν πηγή ανησυχίας μετά την ολοκλήρωση του Μεγάλου Φράγματος της Αιθιοπικής Αναγέννησης (GERD) στον Γαλάζιο Νείλο τον Ιούλιο του 2025. Ως χώρα που βρίσκεται κατάντη, η Αίγυπτος ενδέχεται να αντιμετωπίσει διαταραχές στην παροχή νερού. Με τις διαπραγματεύσεις για μια συμφωνία κατανομής των υδάτινων πόρων να βρίσκονται σε αδιέξοδο, το Κάιρο έχει ενισχύσει τους εμπορικούς και στρατιωτικούς δεσμούς του με τη Σομαλία και την Ερυθραία, περιφερειακούς αντιπάλους της Αντίς Αμπέμπα, σε μια προσπάθεια να ενισχύσει τη στρατηγική και διπλωματική του θέση στο Κέρας της Αφρικής.

Τελευταία ενημέρωση: Σεπτέμβριος 2026