Σαουδική Αραβία

Δύο κινητήριες δυνάμεις ανάπτυξης το 2026 για τον πετρελαϊκό και τον μη πετρελαϊκό τομέα

Το 2026, οι οικονομικές προοπτικές της Σαουδικής Αραβίας αναμένεται να βελτιωθούν μέτρια, αν και με ελαφρώς βραδύτερο ρυθμό από ό,τι είχε προβλεφθεί προηγουμένως, λόγω των εντεινόμενων γεωπολιτικών εντάσεων στην περιοχή μετά τον πόλεμο με το Ιράν. Η οικονομική ανάπτυξη αναμένεται να τροφοδοτηθεί από τον συνδυασμό της ανάκαμψης της παραγωγής υδρογονανθράκων, της δραστηριότητας εκτός του πετρελαϊκού τομέα (55% του ΑΕΠ), των διαρκών δημόσιων επενδύσεων και της συνεχιζόμενης προόδου στο πλαίσιο του «Όραμα 2030». Όσον αφορά τον πετρελαϊκό τομέα, η σταδιακή χαλάρωση των περιορισμών του ΟΠΕΚ+ και η σημαντική παραγωγική ικανότητα της Σαουδικής Αραβίας αναμένεται να στηρίξουν την αύξηση της παραγωγής. Οι αρχές στοχεύουν στη διατήρηση του μεριδίου αγοράς τους, καλύπτοντας παράλληλα την αυξανόμενη εγχώρια ζήτηση. Ταυτόχρονα, οι συνεχιζόμενες επενδύσεις της Aramco στον τομέα της εξόρυξης ενισχύουν την παραγωγική ικανότητα, συμπεριλαμβανομένου του φυσικού αερίου. Ως αποτέλεσμα, μετά από αύξηση κατά 5,5% το 2025, η παραγωγή πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας αναμένεται να αυξηθεί κατά περίπου 6% το 2026. Εν τω μεταξύ, οι μη πετρελαϊκοί τομείς, ιδίως οι κατασκευές, ο τουρισμός, η εφοδιαστική και η ψυχαγωγία, αναμένεται να παραμείνουν βασικοί μοχλοί ανάπτυξης, επωφελούμενοι από μεγάλα έργα υποδομής και επενδύσεις υπό την ηγεσία της κυβέρνησης. Ωστόσο, η αυξημένη αβεβαιότητα και οι ανησυχίες για την ασφάλεια στην περιοχή ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά το επενδυτικό κλίμα και τις εμπορικές ροές.

Ο πληθωρισμός προβλέπεται να παραμείνει σχετικά περιορισμένος, αν και ελαφρώς υψηλότερος από ό,τι είχε εκτιμηθεί προηγουμένως, εν μέσω αυξανόμενων περιφερειακών εντάσεων και διαταραχών σε βασικές εμπορικές οδούς. Οι τιμές της ενέργειας και των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας στηρίζονται από προγράμματα επιδοτήσεων, ενώ το κόστος στέγασης μετριάζεται μέσω προγραμμάτων κοινωνικής στέγασης μεγάλης κλίμακας, μέτρων από την πλευρά της προσφοράς και άλλων πρωτοβουλιών, όπως το πάγωμα των ενοικίων στο Ριάντ. Ωστόσο, η ισχυρή εγχώρια ζήτηση, σε συνδυασμό με τα υψηλότερα κόστη logistics και εισαγωγών —που συνδέονται εν μέρει με την αυξημένη ανασφάλεια στους περιφερειακούς ναυτιλιακούς διαδρόμους—, ενδέχεται να ασκήσει ανοδική πίεση στις τιμές κατά τη διάρκεια του έτους. Η νομισματική πολιτική θα συνεχίσει να καθοδηγείται από τις κινήσεις της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed), σύμφωνα με τη σύνδεση της ισοτιμίας με το δολάριο ΗΠΑ. Εάν η άνοδος των τιμών του πετρελαίου, που οφείλεται στις περιφερειακές συγκρούσεις, καθυστερήσει τη νομισματική χαλάρωση από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, η κεντρική τράπεζα της Σαουδικής Αραβίας θα έχει περιορισμένο περιθώριο να μειώσει το επιτόκιο πολιτικής της, λόγω του καθεστώτος σταθερής ισοτιμίας. Αυτό θα μπορούσε να διατηρήσει το κόστος χρηματοδότησης σε υψηλά επίπεδα για τις επιχειρήσεις, επηρεάζοντας ενδεχομένως αρνητικά τις επενδύσεις και περιορίζοντας τα περιθώρια κέρδους των εταιρειών.

Η δημοσιονομική θέση βρίσκεται υπό μέτρια πίεση, ενώ το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών διευρύνεται

Η δημοσιονομική θέση αναμένεται να παραμείνει υπό πίεση το 2026, αντανακλώντας τις συνεχιζόμενες επενδυτικές δαπάνες στο πλαίσιο του «Όραμα 2030» και τις σχετικά συντηρητικές εκτιμήσεις για τα έσοδα. Παρά την αύξηση της παραγωγής πετρελαίου και τα ανθεκτικά έσοδα από μη πετρελαϊκές πηγές, τα δημοσιονομικά ισοζύγια είναι πιθανό να παραμείνουν ελλειμματικά, κυρίως λόγω των διαρκών δαπανών για υποδομές και των αυξανόμενων τρεχουσών δαπανών. Ενώ οι υψηλότερες τιμές του πετρελαίου θα μπορούσαν να στηρίξουν τα δημοσιονομικά έσοδα, οι αυξημένες περιφερειακές εντάσεις ενδέχεται επίσης να αυξήσουν τη μεταβλητότητα στις αγορές ενέργειας και να δημιουργήσουν κινδύνους για τις ροές εμπορίου πετρελαίου, περιορίζοντας τα κρατικά έσοδα από την ενέργεια. Οι λειτουργικές δαπάνες παραμένουν υψηλές, αν και αναμένεται κάποια συγκράτηση στις κεφαλαιουχικές δαπάνες, καθώς τα μεγάλα έργα πλησιάζουν στην ολοκλήρωσή τους.

Η εξωτερική θέση του Βασιλείου αναμένεται να παραμείνει σε μέτριο έλλειμμα το 2026, γεγονός που αντανακλά τη μείωση των εσόδων από το πετρέλαιο σε σχέση με το ΑΕΠ και την ισχυρή ζήτηση εισαγωγών που συνδέεται με έργα μεγάλης κλίμακας. Ενώ τα έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου (περίπου το 70 % των συνολικών εσόδων από εξαγωγές) προβλέπεται να αυξηθούν μέτρια σε ονομαστικούς όρους, η συμβολή τους στα συνολικά έσοδα από εξαγωγές και στην οικονομική παραγωγή αναμένεται να συνεχίσει να μειώνεται. Οι εξαγωγές εκτός πετρελαίου αναμένεται να αυξηθούν περαιτέρω, υποστηριζόμενες από την επέκταση της παραγωγικής ικανότητας, τις αυξημένες επανεξαγωγές και τη βελτιωμένη υποδομή εφοδιαστικής. Ωστόσο, το μερίδιό τους παραμένει ανεπαρκές για να αντισταθμίσει τη διαρθρωτική μείωση της κυριαρχίας των εξαγωγών υδρογονανθράκων. Ταυτόχρονα, οι εισαγωγές είναι πιθανό να παραμείνουν σε υψηλά επίπεδα, με κύριους παράγοντες τις αγορές κεφαλαιουχικών αγαθών και την αυξανόμενη καταναλωτική ζήτηση που συνδέεται με την οικονομική διαφοροποίηση. Η τρέχουσα διαταραχή της ναυτιλίας μέσω του Στενού του Ορμούζ ενδέχεται να δημιουργήσει κινδύνους για τις εμπορικές ροές πετρελαίου και πετροχημικών και να αυξήσει το κόστος μεταφοράς και ασφάλισης, περιορίζοντας ενδεχομένως τα έσοδα από τις εξαγωγές, παρά τις υψηλότερες τιμές της ενέργειας.

Επίμονοι περιφερειακοί κίνδυνοι και προκλήσεις για την ασφάλεια

Το ξέσπασμα του πολέμου στον οποίο εμπλέκεται το Ιράν έχει αυξήσει σημαντικά τη γεωπολιτική αβεβαιότητα στην περιοχή και αυξάνει τον κίνδυνο μιας ευρύτερης, βαθύτερης και πιο παρατεταμένης περιόδου περιφερειακής αστάθειας. Η κατάσταση ασφάλειας κατά μήκος των νότιων συνόρων με την Υεμένη παραμένει ευάλωτη, παρά τις πρόσφατες προσπάθειες αποκλιμάκωσης. Αν και οι διασυνοριακές επιθέσεις έχουν μειωθεί σημαντικά, ο κίνδυνος επανάληψης περιστατικών δεν μπορεί να αποκλειστεί πλήρως. Η αυξημένη ανασφάλεια στην Ερυθρά Θάλασσα και στους γύρω θαλάσσιους διαδρόμους παραμένει πιθανός κίνδυνος, ιδίως σε περίπτωση νέας περιφερειακής κλιμάκωσης. Η στρατηγική συνεργασία της Σαουδικής Αραβίας με τις δυτικές χώρες, ιδίως με τις ΗΠΑ, παραμένει βασικός πυλώνας του πλαισίου ασφαλείας της. Η τρέχουσα περιφερειακή σύγκρουση ενισχύει επίσης τη σημασία αυτής της συνεργασίας για τη διατήρηση της περιφερειακής σταθερότητας και τη διασφάλιση των βασικών εμπορικών διαδρομών ενέργειας.

Τελευταία ενημέρωση: Μάρτιος 2026