Νέα Ζηλανδία

Η οικονομία ανακάμπτει, αλλά οι κίνδυνοι επηρεάζουν τις προοπτικές

Η οικονομική ανάπτυξη επανήλθε το 2025, αφού η χώρα βίωσε μια ανησυχητική ύφεση. Η οικονομική δραστηριότητα συρρικνώθηκε κατά 0,5% το 2024 λόγω των αυστηρών χρηματοοικονομικών συνθηκών που επηρέασαν τις επενδύσεις και τα (υπερχρεωμένα) νοικοκυριά, ενώ οι εμπορικές επιδόσεις ήταν χαμηλές ως αποτέλεσμα της αδύναμης ανάπτυξης στην Κίνα, τον κύριο προορισμό εξαγωγών της χώρας. Επιπλέον, η ενεργειακή κρίση του χειμώνα οδήγησε πολλές επιχειρήσεις να διακόψουν τη λειτουργία τους λόγω της ραγδαίας αύξησης των τιμών της ηλεκτρικής ενέργειας. Εν τω μεταξύ, η παραγωγικότητα μειώθηκε περαιτέρω, αυξάνοντας το μοναδιαίο κόστος εργασίας και ασκώντας πρόσθετη πίεση στα περιθώρια κέρδους των επιχειρήσεων.

Η οικονομία ανέκαμψε το 2025, ωθούμενη από τη συνεχιζόμενη ανάκαμψη στον τουρισμό (περίπου 6% του ΑΕΠ) και τη νομισματική χαλάρωση που ξεκίνησε η Κεντρική Τράπεζα της Νέας Ζηλανδίας (RBNZ) τον Αύγουστο του 2024, η οποία στηρίζει τις επενδύσεις και την κατανάλωση των νοικοκυριών. Κατά το πρώτο τρίμηνο του 2025, οι αφίξεις αλλοδαπών έφτασαν το 94% των επιπέδων πριν από την πανδημία (2019) για την ίδια περίοδο, ενώ πολιτικές όπως η χαλάρωση των απαιτήσεων για τη χορήγηση βίζας αναμένεται να στηρίξουν περαιτέρω τον τουρισμό. Εν τω μεταξύ, μετά την αύξηση του επίσημου επιτοκίου (OCR) στο 5,5% το 2023, το υψηλότερο επίπεδο από το 2008, η RBNZ το έχει μειώσει έξι φορές από τον Αύγουστο του 2024, κατά συνολικά 225 μονάδες βάσης (μέχρι τον Ιούνιο του 2025). Ο χαμηλότερος πληθωρισμός και το αυξανόμενο ποσοστό ανεργίας οδήγησαν σε νομισματική χαλάρωση, στο πλαίσιο της διττής αποστολής της RBNZ για τη σταθεροποίηση του πληθωρισμού γύρω στο 2% και τη στήριξη της μέγιστης βιώσιμης απασχόλησης. Παρά την επιτάχυνση του πληθωρισμού στο 2,5% το πρώτο τρίμηνο του 2025, ο πληθωρισμός παραμένει εντός του στόχου της RBNZ (1-3%), ενώ η δυσκολία ανάκαμψης από την ύφεση υποδηλώνει την προοπτική περαιτέρω μειώσεων. Στο πλαίσιο αυτό, η απότομη πτώση στην οικιστική κατασκευή που παρατηρήθηκε το 2024 θα μπορούσε να τερματιστεί από το 2026, καθώς ο τομέας έδειξε σημάδια σταθεροποίησης στις αρχές του 2025. Η έλλειψη εργατικού δυναμικού έχει μειωθεί (εν μέρει χάρη στην αύξηση της καθαρής μετανάστευσης), ενώ οι πιέσεις στο κόστος (υλικά, κόστος δανεισμού) έχουν μειωθεί. Η ανοδική τάση της οικονομικής δραστηριότητας αναμένεται να συνεχιστεί έως το 2026, αν και υπάρχουν κίνδυνοι που σκιάζουν τις προοπτικές.

Οι εμπορικοί περιορισμοί προσθέτουν αβεβαιότητα στην οικονομική ανάκαμψη της Νέας Ζηλανδίας. Δεδομένης της σχετικά μικρής συμβολής της Νέας Ζηλανδίας στο εμπορικό έλλειμμα των ΗΠΑ, η χώρα έχει λάβει μόνο προτιμησιακό δασμολογικό συντελεστή 10%. Ωστόσο, καθώς οι δασμοί είναι πιθανό να μετακυληθούν στους καταναλωτές των ΗΠΑ, θα μπορούσαν να προκαλέσουν αύξηση των τιμών στις αμερικανικές αγορές, επηρεάζοντας έτσι τη ζήτηση για προϊόντα της Νέας Ζηλανδίας. Ορισμένοι τομείς διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο λόγω της έκθεσής τους στην αγορά των ΗΠΑ, ιδίως τα γαλακτοκομικά προϊόντα, το κρέας και το κρασί. Επιπλέον, η οικονομία της Νέας Ζηλανδίας θα μπορούσε να επηρεαστεί από έμμεσες επιπτώσεις, κυρίως λόγω της πτώσης της παγκόσμιας ανάπτυξης, και ειδικότερα της Κίνας, της κύριας εξαγωγικής αγοράς της μετά τις ΗΠΑ.

Επίμονο δημοσιονομικό έλλειμμα

Ενώ τα δημοσιονομικά έσοδα αναμένεται να αυξηθούν για τον προϋπολογισμό του 2025 που λήγει τον Ιούνιο του 2026, η αύξηση των δαπανών αναμένεται να είναι μεγαλύτερη. Κατά συνέπεια, το έλλειμμα του λειτουργικού ισοζυγίου χωρίς τα κέρδη και τις ζημίες (OBEGAL ή δημοσιονομικό ισοζύγιο) αναμένεται να διευρυνθεί ελαφρώς, ενώ η κυβέρνηση προβλέπει την επιστροφή σε ισοσκελισμένο προϋπολογισμό το 2028. Προκειμένου να τονωθούν οι επενδύσεις των επιχειρήσεων και να αντιμετωπιστεί η πτώση της παραγωγικότητας, η κυβέρνηση προτίθεται να εφαρμόσει έκπτωση φόρου 20% επί των νέων παραγωγικών περιουσιακών στοιχείων (μηχανήματα, εργαλεία και εξοπλισμός). Αυτό θα μειώσει τα πιθανά φορολογικά έσοδα, αλλά πέραν αυτού, το δημοσιονομικό πλαίσιο παραμένει σταθερό. Κατά συνέπεια, η αναμενόμενη οικονομική ανάκαμψη αναμένεται να διευρύνει τη φορολογική βάση και, ως εκ τούτου, να συμβάλει στην αύξηση των φορολογικών εσόδων. Επιπλέον, η υγεία, οι υποδομές, η εκπαίδευση, η άμυνα, καθώς και η δημόσια τάξη συγκαταλέγονται στους τομείς που θα λάβουν σημαντικό μερίδιο των νέων δαπανών. Ένα άλλο βασικό μέτρο του προϋπολογισμού είναι η εφαρμογή αλλαγών στο σύστημα KiwiSaver, το οποίο έχει σχεδιαστεί για να ενθαρρύνει τις επενδύσεις των Νεοζηλανδών ενόψει του αυξανόμενου κόστους διαβίωσης. Οι αλλαγές περιλαμβάνουν αύξηση του προκαθορισμένου ποσοστού των εισφορών εργαζομένων και εργοδοτών, η οποία θα αντισταθμίσει με το παραπάνω τη μείωση της κρατικής εισφοράς. Οι αλλαγές αυτές αναμένεται να στηρίξουν την τοπική οικονομία, καθώς τα κεφάλαια του KiwiSaver επενδύονται σε περιουσιακά στοιχεία της Νέας Ζηλανδίας.

Το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών της Νέας Ζηλανδίας παρουσίασε τάση μείωσης τα τελευταία χρόνια, αφού είχε κορυφωθεί το 2022 λόγω της δραστικής αύξησης των τιμών των βασικών εμπορευμάτων σε παγκόσμιο επίπεδο. Η τάση μείωσης του ελλείμματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών αναμένεται να συνεχιστεί το 2025. Το έλλειμμα στο εμπόριο αγαθών αναμένεται να συνεχίσει να μειώνεται λόγω της αναμενόμενης παγκόσμιας πτώσης του κόστους των πρώτων υλών, γεγονός που συνεπάγεται πτωτικές πιέσεις στις τιμές των εισαγωγών. Επιπλέον, οι εμπορικοί φραγμοί των ΗΠΑ είναι πιθανό να προκαλέσουν παγκόσμια μείωση των τιμών των εμπορευμάτων, καθώς οι εξαγωγείς θα αναζητήσουν εναλλακτικές αγορές. Ωστόσο, αυτό αντισταθμίζεται εν μέρει από τις εξαγωγές που επηρεάζονται από τη υποτονική παγκόσμια ζήτηση εν μέσω εντεινόμενων εμπορικών εντάσεων, καθώς και από την πολιτική νομισματικής χαλάρωσης της Κεντρικής Τράπεζας της Νέας Ζηλανδίας (RBNZ), η οποία έχει δημιουργήσει πιέσεις υποτίμησης του νομίσματος και, κατά συνέπεια, ανοδικές πιέσεις στις τιμές των εισαγωγών. Εν τω μεταξύ, το έλλειμμα στις υπηρεσίες αναμένεται να συνεχίσει να μειώνεται και θα μπορούσε ακόμη και να μετατραπεί σε πλεόνασμα χάρη στην ανάκαμψη του εισερχόμενου τουρισμού. Το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών χρηματοδοτείται παραδοσιακά από εισροές κεφαλαίων και χρηματοοικονομικών πόρων, τόσο υπό τη μορφή άμεσων επενδύσεων όσο και επενδύσεων χαρτοφυλακίου. Τα συναλλαγματικά αποθέματα, τα οποία αντιπροσώπευαν περίπου τέσσερις μήνες εισαγωγών το 2024, ενδέχεται επίσης να συμβάλουν στη χρηματοδότηση. Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με πιθανή εξάντληση των διεθνών αποθεμάτων είναι περιορισμένοι, καθώς το εξωτερικό χρέος της χώρας (86% του ΑΕΠ, με το κρατικό μέρος να αντιπροσωπεύει το 45% του ΑΕΠ) είναι κυρίως εκφρασμένο σε τοπικό νόμισμα.

Η πολιτική στρέφεται προς τα δεξιά

Οι εκλογές του Οκτωβρίου 2023 κατέληξαν σε σχετική νίκη για το Εθνικό Κόμμα, με ηγέτη τον Κρίστοφερ Λούξον, το οποίο κέρδισε το 38,1% των ψήφων. Καθώς εξασφάλισε μόνο 48 έδρες από τις συνολικά 123, το Εθνικό Κόμμα δεν μπόρεσε να κυβερνήσει μόνο του και σχημάτισε συνασπισμό με το Κόμμα ACT (11 έδρες) και το New Zealand First (8 έδρες). Η ανάληψη της εξουσίας από τη δεξιά αποτελεί σημαντική καμπή στην πολιτική της χώρας, θέτοντας τέλος στην εξαετή θητεία του αριστερού Εργατικού Κόμματος. Ο κυβερνών συνασπισμός επιχειρεί να ανατρέψει πολλές από τις πολιτικές του Εργατικού Κόμματος, συμπεριλαμβανομένων των προνομίων και των δικαιωμάτων των Μαορί, των προοδευτικών κοινωνικών μεταρρυθμίσεων και των περιβαλλοντικών κανονισμών.

Στο διπλωματικό πεδίο, η αντιπαλότητα μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας θέτει προκλήσεις για τη Νέα Ζηλανδία. Η Ουάσιγκτον αποτελεί μακροχρόνιο εταίρο σε θέματα διπλωματίας και ασφάλειας. Παράλληλα, το Πεκίνο είναι μακράν ο μεγαλύτερος προορισμός των εξαγωγών της Νέας Ζηλανδίας. Σε μια προσπάθεια να διατηρήσει καλές σχέσεις και με τις δύο χώρες, ο πρώην πρωθυπουργός Χίπκινς επισκέφθηκε την Κίνα τον Ιούνιο του 2023. Ωστόσο, υπό τη νέα κυβέρνηση συνασπισμού, η γεωπολιτική ευθυγράμμιση έχει μετατοπιστεί προς στενότερους δεσμούς με τους δυτικούς συμμάχους (τη συμμαχία «Five Eyes» και την AUKUS). Επιπλέον, ο διορισμός του Γουίνστον Πίτερς, ηγέτη του κόμματος «New Zealand First» και επικριτή του Πεκίνου, στη θέση του υπουργού Εξωτερικών ενδέχεται να οδηγήσει σε ψύχρανση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.

Πληρωμές

Οι κύριες μέθοδοι πληρωμής στη Νέα Ζηλανδία περιλαμβάνουν τις κάρτες (χρεωστικές και πιστωτικές) και τις ηλεκτρονικές πιστωτικές ή χρεωστικές συναλλαγές (άμεσες χρεώσεις και πιστώσεις, αυτοματοποιημένες πληρωμές λογαριασμών και ηλεκτρονικές μεταφορές). Έχει σημειωθεί ραγδαία αύξηση στη χρήση των ανέπαφων πληρωμών, των εφαρμογών για κινητά τηλέφωνα και των πληρωμών μέσω του διαδικτύου. Αν και τα μετρητά εξακολουθούν να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο, η χρήση τους μειώνεται σημαντικά, ενώ η χρήση επιταγών μειώθηκε κατά το ήμισυ μεταξύ του 2013 και του 2016. Οι τραπεζικές μεταφορές και οι τραπεζικές μεταφορές μέσω SWIFT αποτελούν τους πιο συνηθισμένους τρόπους πληρωμής για εγχώριες και διεθνείς συναλλαγές. Οι περισσότερες τράπεζες της Νέας Ζηλανδίας είναι συνδεδεμένες με το δίκτυο SWIFT.

Είσπραξη οφειλών

0

Η διαδικασία είσπραξης οφειλών ξεκινά συνήθως με την επίδοση επιστολής απαίτησης, με την οποία ο πιστωτής ενημερώνει τον οφειλέτη για τις υποχρεώσεις πληρωμής του (συμπεριλαμβανομένων τυχόν οφειλόμενων συμβατικών τόκων) και του ορίζει προθεσμία για την πραγματοποίηση της πληρωμής.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΥΝΟΠΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

Εάν ο πιστωτής δεν λάβει πληρωμή μετά την αποστολή της επιστολής απαίτησης, το επόμενο πιθανό βήμα είναι η κίνηση διαδικασίας συνοπτικής απόφασης. Η διαδικασία αυτή προορίζεται για περιπτώσεις όπου ο οφειλέτης δεν έχει καμία άμυνα έναντι της απαίτησης. Η αίτηση μπορεί να υποβληθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο ή στο Ανώτατο Δικαστήριο, ανάλογα με το ύψος της απαίτησης. Το Επαρχιακό Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδικάζει υποθέσεις για απαιτήσεις έως 350.000 NZD, ενώ το Ανώτατο Δικαστήριο εκδικάζει συνήθως υποθέσεις για απαιτήσεις άνω των 350.000 NZD. Πρέπει να κατατεθεί δήλωση αξίωσης, μαζί με ειδοποίηση για την έναρξη της διαδικασίας, αίτηση για συνοπτική απόφαση και υποστηρικτική ένορκη βεβαίωση από τον πιστωτή (ή, στην περίπτωση εταιρείας, από φυσικό πρόσωπο που έχει προσωπική γνώση των γεγονότων και είναι εξουσιοδοτημένο να υποβάλει ένορκη βεβαίωση εκ μέρους της εταιρείας), στην οποία εκτίθενται τα πραγματικά περιστατικά της αξίωσης. Η συνοπτική απόφαση συνήθως περιλαμβάνει ακροαματική διαδικασία, η οποία διαρκεί περίπου μία ημέρα (εάν ο οφειλέτης προβάλει άμυνα), με την απόδειξη να παρέχεται μέσω ένορκης βεβαίωσης αντί της κλήτευσης μαρτύρων. Εάν η αίτηση γίνει δεκτή, το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει απόφαση υπέρ του πιστωτή. Εάν η αίτηση δεν αμφισβητηθεί, μπορεί να εκδοθεί ερήμην απόφαση υπέρ του πιστωτή, χωρίς να απαιτείται πλήρης ακροαματική διαδικασία, αν και θα απαιτηθεί η εμφάνιση στο δικαστήριο για την κλήση της υπόθεσης. Εάν ο εναγόμενος είναι σε θέση να προβάλει μια αμφισβητήσιμη άμυνα, το δικαστήριο μπορεί να απορρίψει την αίτηση για συνοπτική απόφαση και να παραπέμψει την υπόθεση προς εκδίκαση ως τακτική διαδικασία.

ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Η τακτική διαδικασία ακολουθείται όταν η συνοπτική απόφαση δεν είναι εφικτή, επειδή ο οφειλέτης έχει προβάλει έγκυρη άμυνα, ή εάν η συνοπτική απόφαση δεν εκδοθεί. Η τακτική διαδικασία κινείται με την κατάθεση κλήτευσης και δικογραφίας. Ανάλογα με την αξία της αξίωσης (όπως περιγράφεται παραπάνω), οι διαδικασίες αυτές μπορούν να διεξαχθούν στο Επαρχιακό Δικαστήριο ή στο Ανώτατο Δικαστήριο. Σε αντίθεση με τη συνοπτική απόφαση, μια συνήθης διαδικασία με υπεράσπιση μπορεί να περιλαμβάνει πρόσθετες διαδικασίες, όπως την αποκάλυψη στοιχείων, την εξέταση αποδεικτικών στοιχείων και τις ενδιάμεσες αιτήσεις, ή την επίδοση των αποδεικτικών φακέλων, ανάλογα με τη φύση της διαδικασίας.

ΕΦΕΣΕΙΣ

Το Ανώτατο Δικαστήριο εκδικάζει τις εφέσεις κατά των αποφάσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Το Εφετείο έχει δικαιοδοσία να εκδικάζει εφέσεις από το Ανώτατο Δικαστήριο. Οι εφέσεις περιορίζονται γενικά μόνο σε νομικά ζητήματα. Οι εφέσεις προς το ανώτατο εφετείο της Νέας Ζηλανδίας, το Ανώτατο Δικαστήριο, μπορούν να εκδικαστούν μόνο κατόπιν άδειας του εν λόγω Δικαστηρίου. Η άδεια χορηγείται εάν το Ανώτατο Δικαστήριο κρίνει ότι είναι απαραίτητο, προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, να εκδικαστεί η έφεση.

0

Εκτέλεση δικαστικής απόφασης

Εάν το Δικαστήριο εκδώσει απόφαση υπέρ του πιστωτή, δεν υπάρχει δυνατότητα έφεσης ή έχουν εξαντληθεί όλες οι δυνατότητες έφεσης, ο πιστωτής μπορεί να υποβάλει αίτηση στο Ανώτατο Δικαστήριο ή στο Επαρχιακό Δικαστήριο (ανάλογα με την αξία της απαίτησης, όπως περιγράφεται παραπάνω), ζητώντας τη λήψη μέτρων εκτέλεσης. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει παρακράτηση από τον μισθό ή τις παροχές του οφειλέτη (εάν ο οφειλέτης είναι φυσικό πρόσωπο), κατάσχεση περιουσίας, διαδικασίες κατάσχεσης τρίτων ή επιβολή ενεχύρου επί της περιουσίας του οφειλέτη. Οι αλλοδαπές αποφάσεις πρέπει πρώτα να αναγνωριστούν από το Δικαστήριο σύμφωνα με τον Νόμο περί Αμοιβαίας Εκτέλεσης Αποφάσεων του 1934 ή το εθιμικό δίκαιο.

Διαδικασίες αφερεγγυότητας

ΠΤΩΧΕΥΣΗ

Εάν ο πιστωτής δεν λάβει πληρωμή μετά την έκδοση δικαστικής απόφασης κατά ενός οφειλέτη και ο εν λόγω οφειλέτης είναι φυσικό πρόσωπο, ο πιστωτής μπορεί να εκδώσει ειδοποίηση πτώχευσης η οποία επιδίδεται στον οφειλέτη. Η μη συμμόρφωση του οφειλέτη με την ειδοποίηση πτώχευσης θεωρείται από το νόμο ως πράξη πτώχευσης.

ΝΟΜΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ

Εάν ο οφειλέτης δεν προβεί σε πληρωμή σύμφωνα με την επιστολή απαίτησης και ο εν λόγω οφειλέτης είναι εταιρεία, ένα περαιτέρω πιθανό βήμα είναι ο πιστωτής να συντάξει και να επιδώσει νόμιμη απαίτηση για το ανεξόφλητο χρέος. Αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτική λύση της συνοπτικής απόφασης ή της τακτικής διαδικασίας. Νομική απαίτηση μπορεί να εκδοθεί μόνο εάν δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά σχετικά με το χρέος. Μόλις επιδοθεί η νομική απαίτηση στον οφειλέτη, ο τελευταίος διαθέτει 15 εργάσιμες ημέρες για να εξοφλήσει το χρέος ή να συνάψει συμφωνία αποπληρωμής που θα εγκριθεί από τον πιστωτή. Εάν η οφειλέτρια εταιρεία δεν προβεί σε πληρωμή σύμφωνα με τη νόμιμη απαίτηση, ο πιστωτής διαθέτει επιπλέον 30 εργάσιμες ημέρες για να κινήσει διαδικασία εκκαθάρισης κατά της οφειλέτριας εταιρείας, χρησιμοποιώντας τη μη συμμόρφωση με τη νόμιμη απαίτηση ως απόδειξη της αδυναμίας του οφειλέτη να εξοφλήσει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του. Ωστόσο, μια οφειλέτρια εταιρεία μπορεί να υποβάλει αίτηση ακύρωσης της νόμιμης απαίτησης εντός 10 εργάσιμων ημερών από την επίδοσή της. Το δικαστήριο μπορεί να ακυρώσει τη νόμιμη απαίτηση εάν υπάρχει ουσιαστική διαφορά ως προς το αν η οφειλή είναι ληξιπρόθεσμη ή όχι, εάν η οφειλέτρια εταιρεία έχει ανταγωγή, συμψηφισμό ή αντιαπαίτηση, ή εάν υπάρχουν άλλοι επαρκείς λόγοι για να το πράξει.

ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ

Η εκκαθάριση περιλαμβάνει την ρευστοποίηση και τη διανομή των περιουσιακών στοιχείων μιας οφειλέτριας εταιρείας, όταν η εταιρεία είναι αφερέγγυα ή δεν αναμένεται να συνεχίσει τη δραστηριότητά της. Διορίζεται εκκαθαριστής στην εταιρεία, ο οποίος αναλαμβάνει τη διαχείριση της εταιρείας, ρευστοποιεί τα περιουσιακά της στοιχεία, αποπληρώνει τους πιστωτές της και διανέμει το υπόλοιπο στους μετόχους της.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΩΤΕΣ

Υπάρχουν δύο πιθανές μορφές συμβιβασμού πιστωτών: είτε μια άτυπη συμφωνία μεταξύ οφειλέτη και πιστωτή, είτε ένας επίσημος συμβιβασμός πιστωτών σύμφωνα με τον Νόμο περί Εταιρειών του 1993. Ένας επίσημος συμβιβασμός πιστωτών αποτελεί δεσμευτική συμφωνία μεταξύ μιας οφειλέτριας εταιρείας και του/των πιστωτή/ών της σχετικά με την εξόφληση των χρεών της, με όρους και προϋποθέσεις που είναι λιγότερο αυστηροί από τα αυστηρά νόμιμα δικαιώματα των πιστωτών. Ένας συμβιβασμός μπορεί να περιλαμβάνει πληρωμές σε δόσεις, αναβολή πληρωμών ή αποδοχή μικρότερου ποσού ως πλήρη και τελική εξόφληση του χρέους. Μόλις ο συμβιβασμός των πιστωτών εγκριθεί από την απαιτούμενη πλειοψηφία των πιστωτών ή από το δικαστήριο, ο συμβιβασμός δεσμεύει όλους τους πιστωτές. Μια αντίστοιχη διαδικασία ισχύει για τα φυσικά πρόσωπα σύμφωνα με τον Νόμο περί Αφερεγγυότητας του 2006.

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ

Η οφειλέτρια εταιρεία μπορεί να τεθεί υπό εθελοντική διαχείριση προκειμένου να προσπαθήσει να μεγιστοποιήσει τις πιθανότητες συνέχισης της λειτουργίας μιας αφερέγγυας εταιρείας ή, εάν αυτό δεν είναι δυνατό, να εξασφαλίσει καλύτερη απόδοση για τους πιστωτές σε σχέση με την άμεση εκκαθάριση. Η εθελοντική διαχείριση ενισχύει την υφιστάμενη διαδικασία συμβιβασμού των πιστωτών ως εναλλακτική λύση της εκκαθάρισης, επιβάλλοντας μορατόριουμ στις ενέργειες των πιστωτών για την είσπραξη των οφειλών τους.

Τελευταία ενημέρωση: Ιούνιος 2025